آیا شیطان به خدا عشق داشت

09:53 - 1400/11/09

سلام

ببین خدا به بنده هاش فرمودکه
حسدوکینه روکناربزارن وازگناهان دیگران بگذرن همینطوریکی ازپیشوایان دین فرمودکه لذتی کع توبخشش هست توانتقام نیس
خوب زمانی که ابلیس برانسان سجده نکرد
خدابلافاصله ازبهشت بیرونش کرد
ینی بهش فرصت دوباره ای نداد
خوب ابلیس خدمات خیییلی خیییلی زیادی انجام داده بودوازبقیه فرشته ها بی نهایت بیشترخدارودوست داشت
درسته خداوقتی ازبهشت روندش  این قدرت روبخشیدکه بتونه انسان روفریب بده وتحریکش کنه به گناه واینکه تازمان ظهورامام زمان عمرش ادامه داشته باشه اما خوب اینا دربرابراون همه عشقی که ابلیس به خداورزیده بودواون همه خدمات میشه گفت که خدا درعوض روندش ازبهشت چیزدیگه ای بهش دادخوب بالاخره یع بهشته واون همه عظمت این محکومیت زیادی نبودواسه ابلیس؟
پس میشه گفت تخم کینه روخداتودل انسان کاشت با ندادن فرصت دوباره به ابلیس واون محکومیت سخت
اینکه بخاطریک اشتباه ازچشم همه بیفتی وازاون عظمت اینجورپایین کشیده بشی زیادی نیست؟

سلام لطفا پاسخ دهید ممنونم

-------------------
کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum  
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد: https://btid.org/fa/user/registe

http://btid.org/node/198795

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
تصویر اعظمی علی

با عرض سلام و خسته نباشید

خداوند متعال با صراحت تمام اعلام نموده که شیطان هیچگاه عبد واقعی نبوده و همواره منافق و کافر بوده است؛ لکن او کفر خویش را مخفی می نمود تا اینکه در جریان آدم (ع) آن را آشکار ساخت.

خداوند متعال می فرماید: (خداوند) گفت: ای آدم! آنان یعنی (فرشتگان) را از نام های آنها آگاه ساز. پس همین که از نام آنها آگاهشان نمود، فرمود: آیا به شما نگفتم که من نهان آسمان ها و زمین را می دانم، و می دانم آنچه را آشکار می کنید و آنچه را پنهان می داشتید؟ (33) وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلیسَ أَبی وَ اسْتَکبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرین و آن گاه که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید، پس همه سجده کردند، جز ابلیس که ابا کرد و برتری جست و از او از کافران بود » (بقره: 33  34)

پس درست است که شیطان شش هزار سال عبادت نموده بود؛ ولی عبادت او منافقانه و دروغین بوده نه از سر اخلاص و بندگی. امتحانی هم که از او شد، امتحان سختی نبود تا گفته شود امتحانی فوق توانش از او گرفته شد؛ خدا به او امر نمود که به آدم سجده کن! و به این وسیله برتری آدم را بر خودت تصدیق نما! چرا که او عالم به اسماء الله است و تو و ملائک چنین نیستید. امّا او تکبّر ورزید و خود را برتر از آدم دانست و در برابر خدا گردنکشی نموده اطاعت او نکرد، در حالی که ملائک سر تسلیم فرود آوردند. پس او با این کار معاذ الله هم خدا را متّهم به جهل و بی حکمتی و بی عدالتی نموده، هم ملائک را در قبول برتری آدم (ع) جاهل دانسته است. چون در حقیقت او ادّعا می نمود که من برتر از آدم هستم و توی خدا که به من امر می کنی به او سجده کنم این را نمی دانی.

پس شیطان با یک گناه راندۀ درگاه نشد بلکه در آن امتحان مشهور، پرده از کفر شش هزار ساله اش برداشته شد. امّا باز اگر توبه می کرد، خداوند متعال او را می بخشید ولی نه تنها حاضر به توبه نشد، بلکه شروع کرد به متّهم ساختن خدا به جهل و گردنکشی نمودن برای خدا؛ و بلکه کارش به جایی رسید که برای خدا خطّ و نشان کشید.

خداوند متعال، ارحم الراحمین است نه این که کینه داشته باشد؛ زیرا این گونه صفات سزاوار خدا نیست، اما انسان باید طالب رحمت و مغفرت باشد که مشمول آن گردد. پذیرش توبه وقتی است که گناهکار به گناهش اذعان کند و طلب بخشش نماید، نه این که انتظار داشته باشد، در عین حال ارتکاب به گناه، ادعای حق به جانبی و تکبر و گردن کشی، مشمول توبه و رحمت نیز بشود.

ابلیس، هیچ گاه پشیمان نشد؛ نه تنها طلب بخشش و توبه نیز نکرد، بلکه تکبر و گردن کشی هم کرد.

جهت مطالعه بیشتر به لینک زیر مراجعه فرمایید:
https://btid.org/fa/news/3344