احساس سرخوردگی میکنم

18:03 - 1401/05/14

سلام من یک سوال داشتم من چهل سالمه دارای دوفرزند هستم ولی حال به علت مقایسه یا بعضی ازناکامیهای که داشتم احساس سرخوردگی وبی کفایتی میکنم احساس میکنم انگار درهیچ زمینه ای استعداد ندارم یا شاید نتوانستم استعدادم راکشف کنم دران زمینه تلاش کنم بخاطر زندگی برایم خسته کننده وتکراری وانگارزمان کند پیش میرود نمیدانم چگونه هدف وتلاش وانگیزه ونشاط پیدا کنم بااینکه هزاران باربه این موضوع فکرکردم صدها دفتر برای نوشتن هدفها وبرنامه هام هدر رفت؟

----------------
کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد:  https://btid.org/fa/user

http://btid.org/node/216798
تصویر mohammadi
نویسنده mohammadi در

عرض سلام و احترام

اگر پیرامون خود توضیحات بیشتری می دادید یقینا بهتر می‌بود.

فرمودید دو فرزند دارید اما از سن آنها چیزی بیان نکردید.

همسرتان چند سالشان است؟

سطح روابط عاطفی بین شما و همسرتان به چه صورت می‌باشد؟

میزان تحصیلات شما چه مقدار است؟

آیا شما و همسرتان مالک خانه هستید و یا مستاجر می باشید؟

آیا والدین شما در قید حیات می باشند؟ سطح روابط شما در گذشته، و اگر در قید حیات هستند در حال حاضر با آنها چگونه است؟

فرمودید "ولی حال به علت مقایسه یا بعضی از ناکامیهایی که داشتم احساس سرخوردگی و بی کفایتی میکنم" ممنون می‌شویم بفرمایید خود را با چه کسانی و یا با چه وضعیتی مقایسه می کنید و همچنین دقیقاً چه ناکامی‌هایی داشته اید که بعد از یادآوری آنها احساس سرخوردگی به شما دست می دهد؟

فرمودید "نمیدانم چگونه هدف و تلاش و انگیزه و نشاط پیدا کنم با اینکه هزاران بار به این موضوع فکر کردم صدها دفتر برای نوشتن هدفها و برنامه هام هدر رفت؟" یعنی احساس می کنید تا به امروز به هیچ هدفی نرسیده اید؟ ممنون می‌شویم بفرمایید چه اهدافی داشته اید که رسیدن به آنها ممکن نشده است؟

آیا علائمی از وسواس در شما وجود دارد؟

احساس نمی کنید ممکن است دچار ایده آل خواهی شده باشید و زندگی را به صورت صفر و صد ببینید؟

یعنی آیا به این صورت هستید که بگویید فقط فلان چیز را می خواهم اگر شد، موفق هستم و اگر نشد، حتی اگر بتوانم به مراتب پایین تر از آن هم دست پیدا کنم باز هم من شکست خورده محسوب خواهم شد!

چرا که معمولا افرادی که اینگونه تفکرات را دارند احساس می کنند هیچ وقت موفق نخواهند بود، چراکه معمولاً به نمره ۱۰۰ نمی‌رسند و نمره ۹۰ نیز آنها را راضی نخواهد کرد و همیشه احساس می کنند شکست خورده می باشند و حال آنکه ممکن است خیلی‌ها آرزوی موقعیت آنها را داشته باشند!

لذا توصیه ما به تمامی انسانها این است که آنچه دارند را بهتر ببینند و تمرکز به قسمت خالی لیوان سبب نشود زندگی را برای خود و اطرافیانشان تلخ کنند. توصیه‌ای که توجه به آن بی شک به شما نیز کمک خواهد کرد.

البته برای اینکه بتوانیم راهنمایی مناسبی را تقدیم کنیم لازم است ابهام موارد فوق برطرف و پاسخ آنها را بدانیم.

از همین‌رو در صورت صلاحدید، آنها را پاسخ بفرمایید تا بتوانیم به راهکاری مناسب دست یابیم.

موفق باشید.

تصویر دریافت سوالات

شوهرم51  سال دارد

من دو فرزند یکی 8ساله یکی هم تقریبا دو ساله است

اول زندگیمون مشکل عاطفی با هم داشتیم ولی الان خوبیم

من کارشناس الهیاتم  مالک خانه ایم پدر ومادرم درقید حیاطند رابطه عاطفی خوبی داریم و

ولی من چون فاصله سنی ما بچه ها کم بود من باعمه ام ازکودکی بزرگ شدم بچه اول خانواده بودم

کلا ما خانواده ایده الی هستیم پدرم هم همین طور بود ولی مشکل من فعلا اینه پدرم ازکودکی به دلیل ناکامی مالی همش دختران موفق تحصیل کرده جلوی چشمانمون میزد یعنی غیر این بودی متصور بودی با هیچ ومن چون فرزند اول بودم اثرش درمن بیشتر بود

حال به این نقطه زندگی رسیدم واقعا نمیدونم چه کاری علاقه دارم رشته تحصیلیم دوست دارم اما سرگردانم مهارت خاصی برای امروززندگیم ندارم ازمرحله ای دیگه نتونستم به ان جایگاهی که خانواده ام بخوان سرزنش شدم تا الان احساس بی کفایتی میکنم وامروز هم گاه سرزنش همسر

شدم مادرضعیفی که گاه عصبانی وپرخاش میکنه بخاطرروح اشفته وسرگردانش ونمیدونم چه ایند ه ای برای  بچه هام مخصوصا دخترم متصور باشم

الان نمیخوام ایده ال باشم میخوام فقط یه مهارتی یه کار که به خودم ثابت بشه منم توانایی یا استعداد خاصی دارم منم میتونم به باور واعتماد به نفس برسم همین!

تصویر mohammadi
نویسنده mohammadi در

عرض سلام و احترام مجدد

همانطور که حدس زده میشد و در پیام جدید نیز خودتان به آن اشاره مستقیم فرمودید متاسفانه شما دچار یک نوع ایده آل خواهی شده‌اید که بهترین درمان برای آن تمرکز بر روی داشته ها و امتیازهایتان است.

شما در زندگی خود مواردی را نام بردید که شاید آرزوی خیلی از انسان ها داشتن آنها باشد!

داشتن همسری که می توانید با او هم‌صحبت باشید و به هم عشق بورزید.

داشتن فرزندانی که بسیاری از انسانها هزینه های زیادی برای داشتن آن خرج می کنند اما هنوز به مقصود خود نرسیده اند.

داشتن خانه ای که شما را از اعتراضات صاحبخانه ها و اسباب کشی‌های سالانه به دور نگاه داشته.

تحصیلاتی که شما را از دیگران می‌تواند متمایز کند.

و بسیاری از خصوصیات خوب دیگری که دارید اما آن طور که لازم است به آن توجه نشده است.

ما از شما درخواست داریم بیش از پیش به این امتیازات توجه کرده و امکاناتی که دارید را روی کاغذ بنویسید.

و بابت هر یک از آنها به معنای حقیقی خدا را شاکر باشید، چرا که همین شکرگزاری می تواند اسباب برکات و توفیقات بعدی را برای شما فراهم آورد کما اینکه فراموشی و عدم توجه به آنها می تواند اسباب ناراحتی هایی شود.

چون خداوند متعال فرموده است:

«وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ [ابراهیم/ ۷] و (همچنین به خاطر بیاورید) هنگامی را که پروردگارتان اعلام داشت: اگر شکرگزاری کنید، (نعمت خود را) بر شما خواهم افزود؛ و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است!»

پس حتماً به داشته هایتان توجه بیشتری کرده و بابت آن ها شکرگزار باشید.

همچنین از شما درخواست داریم با کسانی نشست و برخاست نمایید که اصطلاحا حال دل شما را می‌توانند خوب کنند و بتوانید در کنار آنها به آرامش برسید نه کسانی که اهل فخر فروشی بوده و یا شما احساس می کنید از آنها در امور مادی و ظاهری پایین تر هستید.

مطمئن باشید با به کارگیری این نکات ان شاءالله به آرامش بیشتری دست خواهید یافت و با تحقق این آرامش تعامل تان با فرزندان و اطرافیان تان بهتر از قبل خواهد شد و می‌توانید از زندگی خود لذت ببرید.

امیدواریم موفق باشید.