سوال اعتقادی: چگونه می‌توان از شرمندگی پس از مرگ در پیشگاه خداوند نجات یافت؟

10:09 - 1403/01/30

سلام وعرض ادب و احترام

بر اساس آموزه‌های دینی یکی از صفات خداوند منان ستارالعیوب است، چگونه است که افراد در دنیای برتر می‌توانند عیوب پوشیده افراد را نظاره‌گر باشند و بلکه با آنها عجین شوند، آيا استغفار و طلب آمرزش و ناله و انابه به درگاه خداوند مهربان و تلاش در جبران و اصلاح اعمال در دنیا اثر نامطلوب گناه و خطا را در دنیا و آخرت از بین نمی‌برد؟ چگونه می‌توان از شرمندگی پس از مرگ در پیشگاه خداوند منان و خوبان درگاهش نجات یافت؟
سپاس

 

----------------
کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد:  https://btid.org/fa/user/register

http://btid.org/node/292135

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
1 + 6 =
*****
تصویر رضایی جواد

با سلام و عرض ادب خدمت شما 

همانگونه که فرمودید خداوند متعال ستار العیوب و پوشاننده گناهان است. این پوشانندگی اختصاصی به دنیا ندارد و پرودگار جهانیان در آخرت نیز به بنده مؤمن و توبه‌کار خود لطف می‌کند و عیب او را از دیگران، حتی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌پوشاند. در روایتی از رسول خدا می‌خوانیم: «سألت اللَّه أن يجعل حساب أمّتي إلىّ لئلّا تفتضح عند الامم، فأوحى اللَّه عزّ و جلّ إلىّ: يا محمّد بل أنا أحاسبهم فإن كان منهم زلّة سترتها عنك‏ لئلا تفتضح عندك»؛[نهج‌الفصاحه، ص۵۱۷] «از خدا خواستم كه حساب امت مرا به من واگذارد تا پيش امت‌هاى ديگر رسوا نشوند؛ پس خداى عز و جل به من وحى كرد اى محمد نه، بلكه من حسابشان را مي‌رسم و اگر گناهى از آنها سر زده از تو پوشيده مى‌‏دارم كه پيش تو نيز رسوا نشود».

در روایت دیگری از امام صادق علیه‌السلام می‌خوانیم: «زمانى كه بنده توبه نصوح كند، خدا او را دوست مى‌دارد؛ پس عيوب او را در دنيا و آخرت مى‌پوشاند. راوى از امام مى‌پرسد: خدا چگونه مى‌پوشاند؟ امام مى‌فرمايند: خدا گناهان او را از ياد دو ملكى كه گناهان او را مى‌نويسند، مى‌برد و به اعضاء او وحى مى‌كند كه گناهان او را كتمان كنيد و وحى مى‌كند به اماكن زمين كه كتمان كنيد آنچه را كه از گناه در شما انجام مى‌داد، پس او خدا را ملاقات مى‌كند در حالى كه هيچ چيزى نيست كه بر گناه او شهادت دهد» \كافى، ج۲، ص۴۳۰ و ۴۳۱]

رحمت خداوند متعال به این خلاصه نمی‌شود و گناهان شخص توبه‌کار را به حسنه تبدیل می‌نماید. مهربان‌ترین مهربانان در قرآن کریم می‌فرماید: «إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا»؛[فرقان: ۷۰] «مگر کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند، که خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل می‌کند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است!»