غیبت و اوضاع فرد در قیامت

08:10 - 1399/11/07

سلام این که گفته میشه هرکسی که غیبت کرده توی قیامت باید کارای خوبشو بده به اون فرد غیبت شده مثلا چه قدرشو باید بده؟یعنی سؤالم اینه که به اندازه‌ی همون غیبتی که از اون شخص کرده باید کارای خوبشو بده تا برابر شه؟یا به اندازه ای که بتونه رضایت طرف غیبت شده رو بگیره؟یعنی ممکنه اون طرف بگه من باید کل کارای خوبشو بگیرم تا راضی بشم؟بعد این موضوع فقط راجع به غیبت صدق میکنه یا راجع به سایر حق الناس ها هم هست؟ممنون

-------------------------------------

کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي را که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد: https://btid.org/fa/user/register

http://welayatnet.com/node/157948

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
تصویر علیرضا2021
نویسنده علیرضا2021 در

سلام.مگه هرکس غیبتتو بکنه گناهانت میره برا اون ثواب های اونم میاد برای تو؟!!!اگه اینجوریه کاش همه بشینن غیبت منو بکنن خخخخخخlaugh.

تصویر sed313
نویسنده sed313 در

با سلام.
غیبت از آن دسته گناهانی است که حق الناس می‌باشد و تا طرف مقابل رضایت ندهد فایده ای نخواهد داشت. اما اگر توانستیم باید در همین دنیا رضایتش را بگیریم ولی اگر از آبروی خودمان، یا تنش در صورت حلالیت طلبیدن، ترسیدم حلالیت می‌تواند با انجام کار خیر و صدقه در حق غیبت شونده باشد.
در مورد سوال شما، یک معیار مشخصی وجود ندارد که ما به چه مقدار از ثواب اعمالمان یا گناه مان باید به طرف غیبت شونده بدهیم زیرا غیبت ها هم درجه بندی دارد و همه مثل هم نیستند گاهی یک غیبت فقط ناراحتی طرف مقابل را منجرمی‌شود ( که البته خودش گناه بزرگی است.) و گاهی غیبت باعث بی آرویی و سرافکندی یک نفر در منطقه ای یا روستایی یا شهری می‌شود. پس نمی‌توان معیار مشخصی ارائه داد.
این احادیث در مورد غیبت آمده است ولی در مورد بقیه گناهان بنده ندیدم. موفق باشید.

تصویر نویسنده ی متن
نویسنده نویسنده ی متن در

سلام مجدد،فردی داشت جلوی من غیبت میکرد و پشت سر یکی بهش یه لقب داد یعنی عیب ظاهری طرفو گفت و بهش لقب داد و بارها قبلا اینکارو کرده بود منم بارها تذکر دادم بهش گوش نداد.بعدش واقعا اعصابم خورد شد ناگهان یه عیب ظاهری خودشو که روش خیلی حساس بودو منم جلوی خودش بهش گفتم تا بفهمه چه قدر بده و دیگه اینکارو نکنه!!میدونستم ناراحت میشه دلش میشکنه ولی گفتم تا بفهمه چه قدر بده بعدش گفت دلم شکست و گریه کرد.میخواستم بدونم الآن من گناهی مرتکب شدم و نباید بهش میگفتم؟من فقط و فقط قصدم این بود که اون غیبت طرفو نکنه.خوب توی اینجور شرایط باید چیکار کرد؟اگه شنونده ی غیبت باشیمو سکوت کنیم که اشتباهه و من چندبار تذکر دادم گوش نداد مجبور شدم دیگه اینطوری بگم تا بس کنه.حالا من باید معذرت خواهش کنم ازش؟؟؟؟میشه اگه ایشون سؤالمو ندیدن کس دیگه ای دید راهنماییم کنه؟

تصویر "نمی دانم" چون سقراط
نویسنده "نمی دانم" چون سقراط در

گلم تو این مواقع که هم با فرد حساسی مواجهی و هم نمیخوای قطع رابطه کنی، بین حرف ایشون بگو شکر در کلامت و موضوع بحث رو عوض کن با گشاده رویی و لبخند هم اینکارو بکن. یک ماجرای نسبتا طولانی رو تعریف کن و شاکله بحث و جهت دهیش  رو بدست بگیر.

از اون جهت گفتم لبخند بزن که اون طرف بفهمه که نمیخواهی به غیبت او گوش دهی. چون بهرحال اون هم باید بفهمه که کارش غلطه. (بنابراین منظورم لبخند رضایت نبود) توی مردمک چشمش نگاه کن و یک لبخند خیلی ریز بزن.

فدای تو عزیز دل.

تصویر نویسنده ی متن
نویسنده نویسنده ی متن در

مرسی خانوم مهربون و گل از راهنمایی دوستانت و همچنین از آقای  sed313 هم تشکر میکنم.

تصویر sed313
نویسنده sed313 در

سلام خواهش میکنم وظیفه بود. همه دوستان اینجا هستند که کمکی کرده باشند. با تشکر

تصویر " نمی دانم " چون سقراط
نویسنده " نمی دانم " چو... در

خواهش میکنم عزیزم

تصویر sed313
نویسنده sed313 در

با سلام
احاىيث اهل بیت علیهم السلام، اشاره دارند به اين مطلب که شنونده غيبت، شريك غيبت کننده است و حتی شنیدن غیبت هم اشکال دارد. هدف و نیت شما کاملا قابل درک است که می‌خواستید به نوعی دوستتان را از کار اشتباهش آگاه کنید، اما از روش اشتباهی استفاده شد. باز هم می‌گویم نیت شما که خیر بوده جای تحسین دارد ولی روش اشتباهی انتخاب شد. شما چون قبلا بارها بهش تذکر داده بودید، می‌توانستید به حرف‍هایش گوش نکنید با ترک محل یا مثلا دست در گوش خود گذاشتن.
در بحث تذکر هم میشد با روشی بهتر مثلا در قالب داستانی اموزنده، یا به روش های دیگر به صورت غیر مستقیم از کار اشتباهش آگاهش می‌کردید.
دل شکستن گناه و حق الناس حساب می‌شود، با این که نیت شما خیر بوده، از او دلجویی کنید و با عذرخواهی رضایت او را بدست آورید.
باز هم از حسن نیت و هدف شما که جلوگیری از گناه بوده تشکر میکنم. موفق باشید.

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.