مسخره کردن با رضایت

07:44 - 1399/11/06

مسخره کردن با رضایت طرفین هم گناهه؟مثلا وقتی منو دوستم نشستیم ادای همو در میاریم و مسخره می‌کنیم ولی با رضایت خودمونه بازم گناه به حساب میاد؟یا مثلا یکی میگه ادای منو در بیار اداشو در بیاریم چی؟

-------------------------------------
کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد: https://btid.org/fa/user/register

http://welayatnet.com/node/157886

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
تصویر "نمی دانم" چون سقراط
نویسنده "نمی دانم" چون سقراط در

اگر اجازه بدید جواب شما را با احادیث میدم.

ببینید در آموزه های دینی ما، معصومین هم شوخی میکردند و گشاده رو بودند. و اتفاقا ما رو از عبوسی و ترش رویی پرهیز دادند.
حضرت علي(ع) مي‌فرمايد: رسول الله(ص) هرگاه مردي از اصحابش را غمگين مي‌يافت، او را با شوخي، خرسند مي‌ساخت و مي‌فرمود: خداوند دشمن دارد، کسي را که به روي برادرش چهره درهم کشد.

و اتفاقا از معصومین توصیه به شوخی کردن هم داریم:
یونس شیبانی از امام صادق عليه السّلام نقل کرده که ایشان فرمود: چطور است شوخى كردنتان با يكديگر؟ گفتم: كم است. فرمود: چرا با هم مزاح نمي‌كنيد؟
" فان المداعبه من حسن الخلق" مزاح از خوش اخلاقى است، همانا با شوخى مى‏توانى برادر دينيت را مسرور نمائى، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با مردم شوخى مى‏كرد و منظورش اين بود كه مسرور سازد.

منتها در این شوخی کردن هر سخنی را نمی گفتند. 
در روایت است که پیامبر(ص) فرمود: «اِنّی َلأمْزَحُ و لا اَقُولُ الاّ حَقّا» من مزاح می کنم، ولی جز حق نمی گویم.

و اتفاقا توصیه می کردند:
«اِنْ اَرَدْتَ اَنْ یَصْفُوَ لک وُدُّ اخیکَ فَلا تُمازِحَنَّهُ وَ لا تُمارِیَنَّهُ و لا تُباهیَّنُه وَ لا تُشارَنَّهُ». اگر می خواهی دوستی برادرت با تو صاف و زلال و بی آلایش بماند، با او شوخی، جدل، مفاخره و مخاصمه و کشمکش مکن.

یعنی با شوخی کردن مخالف نبودند؛ ولی میگفتند حواستون باشه که گناهی در این شوخیها صورت نگیره.
ان الله يحب المداعب فى الجماعة بلا رفث ؛ خـداوند شوخ و مزاح كننده و بذله گو در ميان جمع را دوست مى دارد، اگر به گناه كشيده نشود.

دلیلشون چی بود؟
كثره المزاح تذهب بماء الوجه و كثرة الضحك تمحو الايمان ؛ شوخى بيش از اندازه و بسيار، آبرو را مى برد و خنده زياد، ايمان را محو مى كند .

ز شوخى بپرهيز اى باخرد                      
كه شوخى تو را آبرو مى برد

ما در ضرب المثلهامون هم داریم : شوخی شوخی، آخر بکشد جدی.

در ضرب المثلهای عربی هم داریم: «المزاحُ مقدّمة الشّر»

نکته اخر اینکه در شوخی ظرفیتهای همدیگر رو هم در نظر بگیرید. و از کنار خط قرمزها با احتیاط گذر کنید.
 
براتون آرزو میکنم: سر سرخوشی و دل خجسته ای. خخخخخخ

تصویر sed313
نویسنده sed313 در

با سلام.
شوخی کردن و خنداندن دوستان و اطرافیان خیلی خوب و تازه ثواب هم دارد.
اما آن چیزی که اشکال دارد  شوخی‌های همراه با مسخره کردن است، زمانی که موجب ناراحتی و اذیت کسی شود و اگر آن شخص حضور داشته باشد مصداق مسخره کردن و اذیت است که گناه محسوب می‌شود.
گاهی فرد ناراحت می‌شود ولی در ظاهر نشان نمی دهد بخاطر رودروایستی یا خجالت کشیدن، که این مورد هم اشکال دارد.
به قولی بهتر است. ((که با هم بخندیم نه به هم بخندیم)) هر چند هم طرف مقابل راضی باشد زمینه کدورت و ناراحتی را به وجود خواهد آورد.
با تشکر

این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.