گوشه گیری جوان

07:47 - 1401/02/28

سلام  و عرض ادب خدمت شما استاد گرامی
پسری ۲۱ ساله دارم ک ایشون از بچگی علاقه ی زیادی ب قران و نماز و....
داشت ک از سن حدودا ده سالگی بدون هیچگونه اجباری نماز ش ترک نمیشد و دایم با قران و حتی تا سه چهار سال پیش ی پرچم یا صاحب الزمان ادرکنی زده بود تو اتاقش .و........
ولی الان حدود سه سال است ک نماز رو ترک کرده و همه چیز دنیا رو ی برنامه ی از پیش تعیین شده از طرف خدا میدونه ک انسان هیچ اختیاری از خودش نداره........
الان دو ساله ک خیلی کم حرف و گوشه گیر شده و ب ظاهرش هم زیاد نمیرسه

----------------
کاربران محترم مي‌توانيد در همين بحث و يا مباحث ديگر انجمن نيز شرکت داشته باشيد: https://btid.org/fa/forums
همچنين مي‌توانيد سوالات جديد خود را از طريق اين آدرس ارسال کنيد: https://btid.org/fa/node/add/forum
تمامي کاربران مي‌توانند با عضويت در سايت نظرات و سوالاتي که ارسال ميکنند را به عنوان يک رزومه فعاليتي براي خود محفوظ نگه‌دارند و به آن استناد کنند و همچنين در مرور زمان نظراتشان جهت نمايش، ديگر منتظر تاييد مسئولين انجمن نيز نباشد؛ براي عضويت در سايت به آدرس مقابل مراجعه فرمائيد:  https://btid.org/fa/user/register

http://btid.org/node/208771

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
تصویر روئین تن مهدی

سلام و عرض ادب خدمت شما کاربر گرامی

ضمن تشکر از اعتماد شما به مجموعه، و اهمیتی که به تربیت دینی فرزندتون میدید، چند نکته عرض می شود.

1- نوجوون شما در شرایط ویژه ای هست. احساس غرور داره  و به هیچ وجه نباید مستقیم مورد امر و نهی واقع بشه. نوجوون رو باید از راه خودش به نماز و امور دینی ترغیب کرد و نه تحمیل! نوجوون رو باید درک کرد. بهش اهمیت داد، در خانه از او اظهار نظر کرد. متوجه بشه که در خونه جایگاهی داره. به نوجوون شخصیت بدید، محترمانه صدا بزنید و به خواسته های معقولش بهاء بدید. نوجوان شما اگر قرار باشه از شما حرف شنوی داشته باشه در فضای عاطفی محقق خواهد شد. به نوجوون خودتون اهمیت بدید، شخصیت بدید، تا به شما اهمیت بده.

2- نوجوون شما در حال پیدا کردن خودش هست. گوشه گیری، کم حرفی، همگی از خصیصه های دوران نوجوانی است و چون دائم در درون خود به دنبال درک «خود واقعی» خودش هست طبعا دچار انزوا خواهد شد، طبعا کم حرف خواهد شد. تا اینکه به یک عقیده ثابتی در این موارد و ابهامات برسه.نوجوان شما به طور نسبی در مورد خودش و خداش و هستی، در حال ابهام و بعضا پرسش هست. و تا موقعی که در مورد چیزی قانع نشه، پذیرش و اطمینان نخواهد داشت، باید این دوران نوجوونی رو غنیمت شمرد و به او در رسیدن به یک شناخت صحیح کمک کرد. تا موقعی که براش حل نشه که برای چه باید نماز بخونه، در مقابل امر و نهی شما دچار تعارض بیرون و درون خواهد شد و واکنش نشون خواهد داد. اینکه نوجوان شما به این عقیده رسیده که همه چیز از پیش تعیین شده است ناشی از شبهه عقیدتی است که باید رفع بشه. خود شما می تونید باهاش گفتگو کنید. یا اینکه از کسی که جایگاه بهتری پیش ایشون داره صحبت کنید.
برای رفع شبهه می تونید اینگونه اقدام کنید که پیشاپیش از ایشون اعتراف بگیرید که خدا عادل هست یا نه؟ اگر باز هم در این گزاره شک داشت از او بپرسید حضرت علی علیه السلام عدالت داشت یا خیر؟ طبعا چنین چیزی مقبول همه است. بعد بپرسید عدالت ایشون یک فضیلت هست یا نه؟ طبعا جواب مثبت خواهید شنید. بعد بپرسید چطور میگی آدما در کارهای خودشون مجبورن در حالی که این عدالت رو برای حضرت یک فضیلت به حساب میاری؟ در حالی که انسان مجبور هیچ فضیلتی براش معنی نداره. مضافا به این که اگر عبد خدا عادل باشه آیا ممکنه خالق عادل نباشه؟
خلاصه اینکه اگر اینطور باشه که آدما برای کارهاشون مجبورن، عدالت خدا زیر سوال خواهد رفت، و حال که قبلا از ایشون اعتراف گرفتید که خدا عادل هست.

3- اینکه پسر شما قبلا به طور خود جوش نماز می خوانده ولی الان خیر، معلومه که از اول شناخت درست و کاملی از خود و خدا نداشته، ممکنه صرفا به خاطر بُعد عاطفی و الگویی که در زندگی داشته اهل نماز و شرعیات بوده باشه. اما وقتی بزرگتر شده می بایست جنبه عقلانی و شناختی خود رو تغذیه می کرده که متاسفانه بهش نپرداخته.

4- گاهی نوجوان از جامعه، درس و رنگ می گیره. وقتی خیلی از افراد نسبت به نماز سهل انگاری کرده اند طبعا  انگیزه او رو برای نماز و دینداری ضعیف خواهد کرد. که در اینصورت باز هم بعد شناختی نوجوان معیوبه، چرا که براش حلاجی نشده که چرا باید دیندار بود. کسی بتونه جواب قانع کننده ای به این سوال بده دیگه نگاه نمی کنه که جامعه بی دین باشن یا دیندار

5- توصیه می شه کتاب "توحید مُفَضَّل" رو تهیه کنید  تا ضمن پی بردن به جذابتهای آفرینش ، نگاه جدیدتری به خلقت و هستی و خودش داشته باشه. و از این درگاه خدا رو بهتر و ملموس تر بشناسه. هر چه نوجوون شما بیشتر به تفکر و عقل مداری متمایل بشه، از رفتار و کرداری که در بستر جامعه می بینه کمتر رنگ خواهد گرفت.

این کتاب رو تهیه کنید و به دوستش بدید تا بهش بده، البته دوستش رو توجیه کنید که چقدر کتاب خوبی هست و این خوب بودن و تعریف و تمجید رو به نوجوونتون انتقال بده.

6- اگر دوست خوبی دارن، تصمیمات خودتون رو از طریق ایشون به طور غیر مستقیم انتقال بدید. نوجوون شما در شرایطی هست که به همسالان خودش بیشتر بهاء میده تا به بزرگسالان، چون فکر می کنه بزرگسالان اونها رو درک نمی کنن. و اگر دوستی ندارند، براش دوست انتخاب کنید. و از او (دوست جدید) بخواهید رفت و آمد شون با نووجون شما بیشتر کنه. (به هیچ وجه ، نوجوون شما، دست مستقیم شما رو در دوستیابی نباید متوجه بشن)

7- کاهش انگیزه نوجوون نسبت به نماز گاهی از فضای مجازی ناشی می شه. اگر پسر شما گوشی ندارن، که چه بهتر. اگر گوشی  دارن  باید مدیریت بشه. که می تونید در این مورد با کارشناسان ما مکاتبه کنید.

8- در نهایت اگر می تونید سایت ما رو به نوجوان خودتون معرفی کنید. شبهات اعتقادی، اخلاقی، ارتباطات اجتماعی و .. با کارشناسان هر بخش قابل طرح و حل خواهد بود

 

موفق باشید