متن مولودی حضرت عبدالعظیم حسنی

11:49 - 1399/08/19

دوبیتی شاه عبدالعظیم,دوبیتی سیدالکریم,تک بیتی حضرت عبدالعظیم,شعر ولادت عبدالعظیم حسنی,دوبیتی میلاد حضرت عبدالعظیم,اشعار سیدالکریم,مدح حضرت عبدالعظیم,متن مولودی حضرت عبدالعظیم,شعر عبدالعظیم حسنی

حضرت عبدالعظیم حسنی

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی:

قاسم نعمتی:

ای بلندای عشق قامت تو

ای سلام خدا به ساحت تو

خاک بوس سیادت تو زمین

جایگاهت ولی به عرش برین

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی:

قاسم نعمتی:

ای بلندای عشق قامت تو

ای سلام خدا به ساحت تو

خاک بوس سیادت تو زمین

جایگاهت ولی به عرش برین

آسمانی ترین مسافر  خاک

قدرو شان تو کی شود ادراک

ای ذراری حضرت زهرا

بنده با ارادت زهرا

افتخارت همین بس ای والا

باشی از نسل سیدالنجبا

بسکه بودی تو فاطمه سیرت

مصطفایی منش علی صولت

در سماوات چون ستاره شدی

تو اباالقاسمی دوباره شدی

نور توحید در نگاهت بود

تربت عشق سجده گاهت بود

ذکر تحلیل با تکان لبت

چشمه نور در نماز شبت

ای هدایت گر هدایت ها

راوی صادق روایت ها

بسکه در عشق مستدامی تو

دست بوس چهارامامی تو

تالبت عرضه ای ز دین کرده

معرفت پیش تو کم آورده

اعتقادت زبسکه بنیادیست

صله اش لطف حضرت هادیست

بهر تحصین تان بگفت آقا

انت انت ولینا حقا

تو غرور اصالتی منی

حسن محضی حسین در حسنی

آبرودار خاک مایی تو

صاحب ملک خون بهایی تو

توصفابخش دین و آیینی

عزت سرزمین باکینی

ملک ری از تو آبرو دارد

پای توهست خویش بگذارد

چه بگویم زقدر والایت

چه بگویم ز شان عظمایت

وصفت این بس ز بس عظیمی تو

حضرت سیدالکریمی تو

شاهزاده گدای خود دریاب

رهگذر خاک پای خود دریاب

پیرمرد عصا به دست حجاز

یک نظر سوی خاکیان انداز

قبله خاک ماشده حرمت

چشم امید ماست برکرمت

هردمی از زمانه دلگیرم

راه صحن تو پیش می گیرم

ای قرار دل هوائی من

مرهم زخم کربلایی من

ای به دلداگان تو نور عین

ای نگار همیشه شکل حسین

کوی تو رنگی از خدا دارد

خاک تو بوی کربلا دارد

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ غلامرضاسازگار:

افق فضل و شرف را قمری پیدا شد

یا که در طور ولایت شجری پیدا شد

باز از بحر ولایت گهری پیدا شد

نخل سرسبز ولا را ثمری پیدا شد

درسماوات و زمین جشن عظیم است امشب

عید میلاد کریم ابن کریم است امشب

در ریاض علوی سرو روان این پسر است

نجل مولای کریمان جهان این پسر است

بهترین زاده ابناء جهان این پسر است

فخر دین ، قبله دل ، کعبه جان ، این پسر است

اوست سروی که بود دامن هستی چمنش

صلوات همه بر حُسن حَسن در حَسنش

اهل فضل و شرف و علم زعیمش خوانند

خیل عبّاد همه عبد عظیمش خوانند

صاحبان کرم و جود کریمش خوانند

آیت رحمت رحمان و رحیمش خوانند

اوست ماهی که بر ابناء زمان می تابد

نورش از ری به همه خلق جهان می تابد

قامتش سرو و لبش کوثر و رویش ماه است

زائر مرقد او زائر ثارالله است

حرمش کعبه آمال دل آگاه است

حَسنی حُسنش بر خلق چراغ راه است

خاص و عامند ز هر سوی رهین کرمش

دل صد قافله سر گرم طواف حرمش

نعمت سایه این دسته گل عترت را

بر شما داده خدا این شرف و رفعت را

اهل ری قدر بدانید چنین نعمت را

فیض همسایگی تربت آن حضرت را

بال جبرئیل زده سایه به بام و درتان

این شما ، این حرم زاده پیغمبرتان

یا حجاز است و بُوَد کعبه جاویدانش

جان من ، جان همه خلق جهان قربانش

ری سپهر و حرم اوست مه تابانش

برتر از عرش بُوَد بارگه و ایوانش

دوست دارم که شب و روز ز لطف وکرمش

پر زند مرغ دلم یکسره سوی حرمش

آیه وحی در این خانه کتابت دارد

زیر این قبّه دعا کن که اجابت دارد

زائر او به خدا فیض قرابت دارد

درو دیوار حرم نقش نجابت دارد

ماه صد انجمن اینجاست خدا می داند

آفتاب حسن اینجاست خدا می داند

خاک درگاه تو بر درد دل خسته شفاست

سر به خاک حرمت گر نگذاریم جفاست

ای گل باغ حسن عطر تو بر روح صفاست

کرم و جود تو بر ما به عیان و به خفاست

«ما به این در، نه پی حشمت وجاه آمده ایم»

«از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم»

حُسن پیدای حَسن سرّ نهان حسنی

بلکه جانان همه خلق و تو جان حسنی

تو به باغ دل ما سرو روان حسنی

نخل طاها و گل عطر فشان حسنی

ما به خاک حرمت روی نیاز آوردیم

حاجت خویش به درگاه تو بازآوردیم

عصمت فاطمه و عزّت حیدر داری

تو مقام از سخن مدح فراتر داری

تو عطا و کرم آل پیمبر داری

ز حسین و ز حسن جلوه دیگر داری

جان به قربان تو ای سیّد پاکیزه سرشت

شهرری ازتو بهشت است بهشت است بهشت

به تو و عزّت آباء کرامت سوگند

به خدا و به رسول و به امامت سوگند

به جلال و به کمال و به مقامت سوگند

به نماز و به قعودت ، به قیامت سوگند

تو که سایه به سر خلق دو عالم فکنی

چه شود گر نگهی جانب «میثم» فکنی

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ جعفر رسول زاده(آشفته):

گر به کوی صفا مقیم شوی

زائر سیّد الکریم شوی

گر ز خمخانه اش عبورکنی

مستی از باده ی حضور کنی

دیده را از غبار راه بشوی

خویش را در حریم دوست بجوی

آشنایی نشانه اش اینجاست

عشق دار الزیّاره ی دل هاست

خضر اگر عمر جاودان دارد

سر بر این طرفه آستان دارد

چیست این قبّۀ بلند آیین؟

کیست این روشنای اهل یقین؟

کیست این روح بخش راه کمال؟

آشنای مقام احمد و آل

کیست این پیرو ولایت ناب؟

روح تفسیر آیه های کتاب

عشق از چشم خون فشان پیداست

منزل از گرد کاروان پیداست

معرفت گر به جانت آمیزد

رستگاری به دامنت ریزد

عصر غیبت که دور وانفساست

سایۀ امن ، آستان ولاست

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ حسین زارعی (خائف):

هر کس شود بخاک ری از معرفت مقیم

باشد پناه مرحمت سیّدالکریم

از بسکه صحن و گنبد او با صفا بود

باشد بسان عرش خدای جهان عظیم

بوی عبیر می وزد از تربتش مدام

گویا که از بهشت برین می رسد نسیم

باشند عرشیان به طواف مزار او

هستند قدسیان همه بر درگهش مقیم

از بس حریم محترمش دلربا بود

آید پی زیارت او با عصا کلیم

عطر فرح فزای مزارش علی الدّوام

باشد چنانچه می رسد از باغ گل ، شمیم

ای مهر پر فروغ جهانتاب عارفان

وی گوهر معانی حق ، باسط النّعیم

گلدسته های صحن تو ای سبز تر زِ عشق

چون گنبدت بعرش زند طعنه مستقیم

"خائف" هرآنکه سر نهد او را به آستان

اجر کثیر می دهدش خالق رحیم

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ جعفر رسول زاده (آشفته):

خاک ری نالید در پیش خدا

کای حکیم السّر ، ولی الاولیا

صاحب هستی امیر کائنات

سرّ وحدانیّت ذات و صفات

آفریدی نور و نار و آب و خاک

در دو عالم "لیس معبود سواک

ای مسبّب از تو پیدا هر سبب

تو توانایی ، تو خلّاقی ، تو رب

انبیا را امر تو انگیخته

مهرشان با مهر تو آمیخته

بر گزیدی از میان آن همه

یک محمّد یک علی یک فاطمه

نسل شان شایسته و والا مقام

صاحب رایند و مولا و امام

از تبار آن نبی و آن ولی

خلق کردی یک حسین بن علی

پرده ای از عشق خود بالا زدی

مهر او را نقش بر دلها زدی

حرمت دلدادگی نام حسین

هفت دریا تشنه جام حسین

من چو او خاکم ولی در این جناس

کربلا را کی کنم با خود قیاس؟

کربلا نور است و من ظلمانی ام

او همه آیینه من حیرانی ام

آن زمین خاک شهیدان خداست

من ری ام آن جا دیار راز هاست

خجلتی اندوه حرمانم شود

قاتلش می خواست سلطانم شود

من شدم انگیزه تا دستی پلید

تیغ بر آیینۀ قرآن کشید

او به سودای حرام ملک ری

راه دنیا تا جهنم کرد طی

نحس بود این آرزو بر ابن سعد

مبتلای کفر قبل و ، ظلم بعد

شد چنین اسرار غیبی ملهمش

نکته ای گفت و زدود از دل غمش

دل به غم مسپار ای خاک وسیع

نزد ما داری مقامی بس رفیع

ای زمین از ابر ، بارانت رسد

چون صدف درّی به دامانت رسد

از بهشت معرفت اینجا دری ست

از ولایت جلوه گاه دیگری ست

ای تو آرام دل لبریز بیم

مشهد نور خدا عبد العظیم

خاک ری ، چون عشق ایمن می شوی

از گل توحید گلشن می شوی

هر نگاهت عالم آرا می شود

هر دلی اینجا مصفّا می شود

از فرشته آید اینجا زمزمه

رحمت حق بر محّب فاطمه

از تبار مجتبی نسل کرام

بهره مند از صحبت چندین امام

در ولایت نقش بند معرفت

رفعت روح بلند معرفت

اهل بیت و محورش را می شناخت

او امام و رهبرش را می شناخت

نزد مولا در فروع و در اصول

دین خود را عرضه کرد و شد قبول

هجرت او را نشان بند گی است

آری آری در شهادت زندگی است

شعر من ای آسمانی حال من

ای سکوت و شور و قیل و قال من

خسته منشین در حریم وصل یار

نشئه ای از جام مشتاقی بیار

گر سفر نزدیک آید یا که دور

می وزد عطر دل انگیز حضور

می رباید دل صفای این حریم

قدسیان را ذکر یارب العظیم

زائران اینجا حسینی مذهب اند

کربلا در کربلا تاب و تب اند

یک توسّل عشق در این بارگاه

می برد دل را به سوی قتله گاه

اشک اینجا گوهر و آیینه است

قیمتی گر هست این گنجینه هست

لطف خوبان کرامت دیدنی ست

این رواق با صفا بوسیدنی ست

اهل ری در خیمه حق ایمن اند

مومنان با دشمن دین دشمن اند

تا خراسان و قم و ری جان ماست

هفت وادی معرفت ایمان است

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ غلامرضاسازگار:

ای اهل فیض تشنه ی جام ولای تو

ای اوفتاده جود و کرامت به پای تو

من کیستم که مدح بگویم برای تو

تنها نه اهل ری همه عالم گدای تو

از آفتاب روی محمّد(ص) نمای تو

بردار سر که در دل ما هست جای تو

علم حدیث درسخن دلربای تو

واجب بود زیارت صحن و سرای تو

بر شاعری سلام که گوید ثنای تو

بر شهر ری درود که شد نینوای تو

ایران نیازمند بود بر دعای تو

آرند سجده بر حرم با صفای تو

رو آورد به جانب دارالشّفای تو

ای نجل مجتبی که دو عالم فدای تو

چون مرغ جان به جانب دارالولای تو

گردند دور گنبد و گلدسته های تو

هر کس به هر طریق شود آشنای تو

بسته به هم حوائج ما و عطای تو

هر صبح و شام خون جگر شد غذای تو

ری هم گریست بر تو و انزوای تو

در خاک تیره رفت چو قدّ رسای تو

در روز رحلت تو و بزم عزای تو

دیگر نشد بریده گلو از قفای تو

خورشید نی نگشت رخ دلربای تو

دیگر نشد حصیر کفن از برای تو

چوب جفا به لعل لب جانفزای تو

«میثم» هماره اشگ فشاند به پای تو

ای دامن مدینه ری ، کربلای تو

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ علی انسانی:

کسی که راه به باغ تو چون نسیم گرفته

صراط را زهمین راه مستقیم گرفته

تو از عشیرۀ عشقی تو از قبیلۀ قبله

که عطر، مرقدت جنه النّعیم گرفته

گدای کوی تو امروزه نیستم من و دانی

سرم به خاک درت اُنس از قدیم گرفته

همیشه سفرۀ دل باز کرده ام به حضورت

که فیض باز شدن ، غنچه از نسیم گرفته

برین بهشت مجسّم قسم که زائر قبرت

به کف برات نجات خود از جحیم گرفته

همیشه عبد ، حقیر است در برابر معبود

به جز تو کی سِمت عبد با عظیم گرفته؟

مَلک غبار زِ قبر تو تا نرُفته نرفته

در این مُقام ، فلک خویش را مقیم گرفته

چگونه چشم کرم زین حرم نداشته باشم

که هر کبوتر تو ذکر یا کریم گرفته

کسی که زائر تو شد ، حسین را شده زائر

که رنگ و بو حرم تو از آن حریم گرفته

اشعار ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام ــــ عبّاس براتی پور:

حریم تو بوی خدا می دهد

شمیم خوش ربّنا می دهد

رواق تو رونق فزای بهشت

ضریح تو دل را جلا می دهد

نسیمی که از کوی تو می وزد

دل عاشقان را صفا می دهد

هر آن کو ، که شد زائر کوی تو

دلش بوی مهر و وفا می دهد

حدیثی دل انگیزم آمد بیاد

پیامی که آن مقتدا می دهد

که«مَن زارَ عَبدالعَظیم بِرِِی»

که«مَن زارَ کَرب و بَلا»می دهد

تو آن سرو بالا بلندی که عشق

بدستت گُل« هَل اَتی »می دهد

تو از نسل پاکان و پاکی تو راست

و حق نور تقوا تو را می دهد

محیط کریمانه ات سبز باد

که گنج سعادت به ما می دهد

جگر گوشه ی سبط پاک رسول

که بوی خوش مجتبی می دهد

کلید در گنج عزّت ، خدای

به حکمت بدست شما می دهد

سراج منیری و نور امید

نگاهت به عالم ضیا می دهد

هر آن کس که مهر تو دارد به دل

کجا دل به راه خطا می دهد

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.