مخالفت وهابیت با مساله تقیه

11:59 - 1399/10/08

از آن‌جا که اسلام، آئین جاودان است، باید در برگیرنده تمام جوانب زندگی باشد. در همین راستا، اسلام حکم تقیه را در موارد ترس بر جان و... در نظر گرفته است که در قرآن و سنت به آن تاکید شده است. متاسفانه دشمنان اسلام، نظیر وهابیت درصدد هستند که به گونه‌ای با تقیه مبارزه کرده و آن را از مسائل اسلامی ندانند که این مخالف قرآن و سنت است.

تقیه

مخالفت وهابیت با مساله تقیه

نگاه وهابیت به احکام اسلامی، نگاهی همراه با تعصب و بدون ملاکات قرآنی است. از آن‌جا که وهابیت از قرآن به‌منزله تنظیم‌کننده عقاید، دور گشته، در تنظیم مبانی خود دچار دوگانگی و اشتباه شده است.

به‌عنوان مثال، مقوله تقیه، مساله‌ای است که در قرآن به صراحت بیان شده است و با این حال مورد مخالفت جدی از سوی وهابیت، قرار گرفته است. این مخالفت چنان‌چه ابن‌تیمیه گفته است، با تشبیه تقیه به ایمان منافقان بروز می‌کند.[1]
گاهی نیز تقیه، کتمان حق و ارتکاب عمل نهی شده، خوانده شده است.[2]

این در حالی است که تقیه امری قرآنی و مورد تایید خداوند و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است. برای نمونه می‌توان به داستان مومن آل فرعون اشاره کرد. خداوند می‌فرماید: «وَ قَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌ مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلاً أَن يَقُولَ رَبىّ‏َِ اللَّهُ وَ قَدْ جَاءَكُم بِالْبَيِّنَتِ مِن رَّبِّكُمْ.[غافر/28] و مرد مؤمنى از آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مى‏‌داشت گفت: «آيا مى‏‌خواهيد مردى را بكشيد، به‌خاطر اين‌كه مى‏‌گويد: پروردگار من «اللَّه» است، در حالى‌كه دلايل روشنى از سوى پروردگارتان براى شما آورده است؟!»

خواننده عزیز تقیه و مخفی کردن ایمان، توسط مومن آل فرعون را در این آیه به صراحت مشاهده می‌کند و جای هیچ شک و شبهه‌ای برای او باقی نمی‌ماند. نکته‌ی دیگری که باید در این‌جا تذکر داد، این است که گاهی تقیه در مواردی است که انسان مجبور به تقیه است و اگر تقیه نکند، جان وی در خطر است. ارتکاب عملی از روی اجبار از جمله اعمالی است که مورد عفو قرار گرفته است. «ابن‌ماجه» یکی از محدثین اهل‌سنت می‌نویسد: «پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: خداوند از امت من در کارهایی که بدان مجبور شده‌اند، گذشت می‌کند».[3]

بنابراین باید گفت که تقیه در کتاب و سنت مورد تایید قرار گرفته و مهر صحت بر آن نهاده شده است.

پی‌نوشت:
[1]. «تَارَةً يَكُونُ تَقِيَّةً كَإِيمَانِ الْمُنَافِقِينَ»؛ ابن‌تیمیه، مجموع الفتاوی، محقق: عبدالرحمن بن محمد، مدینه، انتشارات مجمع ملک فهد، 1416ق.ج7، ص581.
[2]. «والمفهوم من كلامهم أن معنى التقية عندهم كتمان الحق، أو ترك اللازم، أو ارتكاب المنهي، خوفا من الناس». محمد بن عبدالوهاب، رساله فی الرد علی الرافضه(چاپ شده در مولفات محمد بن عبدالوهاب، ج11)، محقق: ناصر بن سعد الرشید، ریاض، دانشگاه محمد بن سعود، ج1، ص21.
[3]. «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي عَمَّا تُوَسْوِسُ بِهِ صُدُورُهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ بِهِ، أَوْ تَتَكَلَّمْ بِهِ، وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ»». قزوینی، ابن‌ماجه، سنن ابن‌ماجه، محقق: محمد فواد عبدالباقی، انتشارات دار احیاء الکتب العربیه، بی‌جا، بی‌تا، ج1، ص659.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.