تکفیر گوینده یا رسول الله توسط وهابیت

12:44 - 1399/10/08

وهابیان دائما سعی دارند، چنین القاء نمایند که ما نیز از اهل سنت هستیم و عقاید ما مبتنی بر کتاب و سنت نبوی (صلی الله علیه و آله و سلم) است درحالی که هیچ یک از فرق اهل سنت، حتی کسانی که افکار افراطی دارند نیز، در عقاید نادرست وهابیت با ایشان همسو نیستند. مثل گفتن «یا رسول‌الله» که وهابیت آن را شرک می‌داند و اهل سنت جایز.

تکفیر

تکفیر گوینده یا رسول الله توسط وهابیت

وهابیان، سال‌هاست که برای به‌دست آوردن وجهه و کسب آبرویی هرچند اندک برای خود، به دنبال این هستند که خود را به مذاهب اهل سنت ملحق نمایند.[1]

به عبارت دیگر تنها راه برای موجه جلوه دادن وهابیت این است که خود را از جمله‌ی اهل سنت معرفی نمایند، تا بلکه به این سبب توجیهی برای افکار بی سر و ته خود، پیدا کنند. اما مشکل این‌جاست که هیچ‌یک از مذاهب چهارگانه‌ی اهل سنت، در مبانی اعتقادی و سایر نمودهای مذهبی، به هیچ عنوان با عقاید شوم وهابیت مطابقت ندارد.[2]

هرچند در میان اهل سنت فرقه‌هایی هم‌چون دیوبند[3] که از میان مذهب حنفی سر برآورده‌اند، تا حدودی در تندروی افکار و اعتقادات شباهت‌های اندکی به وهابیت دارند، اما ایشان هرگز خود را وهابی ندانسته و علناً از وهابیت بیزاری می‌جویند.[4]

یعنی حتی اگر در میان اهل سنت کسانی باشند که عقاید افراطی و تندی در مسائلی چون توسل و استغاثه داشته باشند، باز تندروی وهابیان به اندازه‌ای است، که از همه سبقت گرفته و کسی به گرد ایشان هم نمی‌رسد.

انتساب شرک  به گوینده یا رسول الله توسط وهابیت:
مثلاً در مساله‌ی ندای غیر خدا، یعنی به‌کار بردن عباراتی چون «یا رسول الله» (صلی الله علیه و آله و سلم)، وهابیان آن‌قدر افراط می‌کنند، که این کلام مطلقاً و به هر نیتی که استفاده شود را مصداق شرک می‌دانند. جدای از این‌که این مساله بارها از سوی علمای اهل سنت و شیعه پاسخ داده شده است، اما مراد این است که حتی افراد سخت‌گیری چون دیوبندیه نیز این افکار را بر نمی‌تابند و می‌گویند: گفتن «یا رسول الله» (صلی الله علیه و آله و سلم) در مواردی که شخص این کلام را در سختی‌ها و مشکلات به‌کار برد، یا حتی زمانی‌که به کاربردن آن در اثر شدت محبت و علاقه و عشق به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) باشد نیز جایز است.[5]

خلاصه این‌که وهابیت و عقایدش را می‌توان مصداق بارز افراد بی‌ترمز نامید، که در افراط و کج‌روی هیچ مهار و کنترلی بر آن‌ها نیست و ناگفته پیداست که چنین تفکری، هرگز عاقبت خوشی را در پی، نخواهد داشت.

پی‌نوشت:
[1]. شیوه‌های نفوذ وهابیت در میان اهل‌سنت.
[2]. مخالفت علماء اهل سنت با وهابیت.
[3]. سایت مرکز تخصصی ائمه اطهار؛ مقاله «معرفی فرقه‌ی دیوبند و وهابیت و تقابل فکری بین آنان»
[4]. دیوبندی‌ها وهابی نیستند.
[5]. مدنی، حسین احمد، الشهاب الثاقب علی المسترق الکاذب، ص208، لاهور: دار الکتاب، چاپ دوم، 2004.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.