آیا دوستی های محدود قبل از ازدواج قابل پذیرشه

10:08 - 1400/01/17
آیا دوستی های محدود قبل از ازدواج  قابل پذیرشه

 

دختری  بیست و سه ساله و در حال حاضر دانشجو هستم. ظاهرم مناسب و اعتقاداتم خوب است، بارها از طرف آقایان به من پیشنهاد دوستی شده است ولی من بخاطر اعتقاداتم هیچ وقت وارد این قبیل روابط نشدم.
خانواده ای بسیار مذهبی و منزوی دارم که هیچ گونه ارتباط و معاشرتی با بیرون از خانه ندارند و به نظر من این مسئله باعث شده تا من خواستگاری نداشته باشم و با توجه به محدودیت های ارتباطیم در بیرون از خانه و از طرفی نداشتن خواستگار ، نسبت به آینده ام نگران هستم و این در حالی است که من در بسیاری از مواقع می بینم که دوستانم با شرایط مشابه من و البته بدون پایبندی به عقاید مذهبی  ، بعد از مدتی دوستی با شخصی ازدواج خوبی داشتن و از زندگیشان راضی هستند.
البته ما اقوامی داریم که من را می شناسند و پیشنهادهایی هم به من داده اند ، ولی این افراد کفو من نیستند و من به افرادی که مناسب من باشند دسترسی ندارم، لطفـاً راهنمایی کنید ،در چنین شرایطی چه کار کنم بهتر است و آیا دوستی ها را با در نظر گرفتن حد و مرز بپذیرم؟  لطفاً راهنمایی کنید که چطور یک دختر خوب و مناسب با این همه محدودیت می تواند  کفو خود را بیابد و حیف نشود.
 

پاسخ:

توجه داشته باشید که ، همه دوستی ها و ارتباط ها به ازدواج ختم نمی شود و همه پسرها نیز هدفشان از برقراری دوستی، ازدواج نیست،از طرفی حتی اگر رابطه ای که خارج از موازین شرع نیست هم ایجاد کنی،باز آسیب های زیادی دارد از جمله وابستگی  که مانع دیدن عیوب طرف و شناخت کامل او می شود و اگر منجر به ازدواج نشود باعث عذاب و ناراحتی برای فراموش کردن عشق بی‌سرانجام خواهد شد.
اینکه بعضی از دوستان شما با این نوع روابط موفق به ازدواج شدند،کلیت ندارد،چون خیلی ها هم هستند که از این دوستی ها زیان و ضررهای جبران ناپذیر خورده اند، مثلا کسانی که در جاده با سرعت غیر مجاز رانندگی می کنند،بیشتر در معرض تصادف هستند و در مواردی هم تصادفی رخ نمی‌دهد،پس عقل سالم می گوید با سرعت غیر مجاز حرکت نکن تا از تصادف احتمالی در امان باشی، در رابطه های دوستی نیز  معمولا این روابط به شکست عشقی می انجامد یا مورد سوء استفاده ،قرار می گیرند و اگر هم ازدواجی صورت گیرد با گناههای بسیاری همراه بوده است و یا معلوم نیست سر انجام خوشی داشته باشد.
همچنین از وصيت های‌امام صادق (علیه السلام) به عبدا... بن جندب است كه فرمود: حضرت عيسی ‌بن مريم (علیهم السلام) به يارانش می‌فرمود: از نگاه كردن (به نامحرم) بپرهيزيد، زيرا نگاه بذرشهوت را در دل شخص می‌پاشد و مقدمات بدبختی او را فراهم می‌كند [1]
البته ارتباط با نامحرم غالبا همراه با نگاه و چه بسا بدتر از آن است،رسول خدا (صلی الله عليه و آله و سلم) می فرمایند: برای‌هر كدام از اعضای ‌انسان زنای خاص است، و زنای چشم نگاه به نامحرم است[2]
شما به کسانی که می گویند قصد بدی ندارند می توانی بگویی که اگر واقعا قصد آشنایی برای ازدواج دارند می توانند از طریق خانواده اقدام کنند تا هم شما، با هم آشنا شوید و هم خانواده نظرش را بدهد چون اگر شما دلبسته شوید و خانواده رد کند رنج زیادی برای فراموش کردن باید تحمل کنید بلکه اگر دلبسته هم نشوید شناخت شما بدون نظر خانواده فایده ای ندارد و اگر آنها رد کنند احساس خواهید کرد عمر خود را بی جهت تلف کرده اید پس اگر می‌خواهید گرفتار خسارات فوق نشوید آشنایی شما با طرف مقابل باید در حیطه خواستگاری و اطلاع خانواده‌ها باشد .
اگر به هر علت از طریق فوق استفاده نکردی برای آمدن خواستگار مناسب می توانی در اجتماع متین و با وقار و با حجاب حاضر شوی نه خیلی خشک و نه جلف در مجالس زنانه آراسته و خوش رو ، شرکت کنید ،در مراسم های عمومی یا مذهبی حضور فعال داشته باشید همچنین از مراکز و سایتهای همسریابی هم می توانید کمک بگیرید البته در مورد سایتهای همسریابی باید احتیاط کنی و به محض اینکه کسی تقاضای آشنایی داد به او بگویی که از طریق خانواده اقدام کند و ارتباط در نت را قبول نکنید .

پی نوشت ها:
[1]نفس در اسارت شيطان،159
[2]مستدرك الوسائل، ج 14، ص 269

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.