شهادت امام حسن-ع ارسال رصد

مجازات رضایت دهنده گان به قتل امام حسین علیه السلام

09:54 - 1400/05/12

کسانی که راضی به عملکرد پدرانشان هستند، در جرم پدران خود شریک بوده گویا خود آن را انجام داده اند؛ زیرا علاوه بر اینکه به کار پدران خود افتخار می کنند، در نیت آنها چنین است که  اگر ما نیز به جای پدرانمان بودیم همین کار را می کردیم. 

یا لثارات الحسین

امام زمان علیه السلام با کسانی که راضی به عملکرد پدران خود هستند وارد جنگ می شود؛ زیرا ابتدا با آنها اتمام حجت می کند ولی نه تنها قبول نمی کنند بلکه فرستاده امام زمان علیه السلام را بین رکن و مقام، به شهادت می رسانند؛ علاوه بر اینکه روایات خصوصیاتی را برای آنها بیان کرده اند که برخاسته از خباثت باطن آنها است و در روایات فریقین نیز به این خبث باطنی آنها اشاره شده است. 

شیعه می گوید: وقتی امام زمان بیاید فرزندان از نسل قاتلان امام حسین را به قتل می رساند، علت این را هم در روایاتشان چنین گفته اند: امام صادق علیه السلام فرمود: هر گاه حضرت مهدی علیه السلام، خروج كند فرزندان قاتلين امام حسين عليه السّلام را به خاطر كردار پدرانشان مى‌كشد! چون آنان به رفتار و کردار پدرانشان راضی بوده و بدان افتخار می کنند!

در جواب این شبهه می توان چنین گفت: کسانی که به قتل امام حسین علیه السلام راضی باشند باید مجازات شوند ولی این مجازات بعد از مقدمات هدایت و اتمام حجت است.
1.اتمام حجت حضرت قبل از هر گونه اقدام
امام زمان علیه السلام مثل جد بزرگوارش امام حسین علیه السلام، در ضمن معرفی خود، مخالفان را به دین و روش رسول الله (صلی الله علیه و آله) دعوت کرده و اتمام حجت می کند؛ ولی در هر بار با انکار آنها روبرو می شود. در اینجا به یک نمونه از اتمام حجت که به کشته شدن «نفس زکیه» نیز منجر می شود اشاره می کنیم.
علامه مجلسی در ضمن روایتی می فرماید: بعد از قیام، امام زمان علیه السلام به یارانش می فرماید: «.. إِنَّ أَهْلَ‏ مَكَّةَ لَا يُرِيدُونَنِي وَ لَكِنِّي مُرْسِلٌ إِلَيْهِمْ لِأَحْتَجَّ عَلَيْهِمْ بِمَا يَنْبَغِي لِمِثْلِي أَنْ يَحْتَجَّ عَلَيْهِمْ؛ اهل مکه ما را دوست ندارند ولی سزاوار است کسی مثل من قبل از هر کاری اتمام حجت کند. من نیز برای اتمام حجت کسی را می فرستم برای اینکه پیام من را به مردم مکه برساند.». سپس یکی از یاران خود به نام محمد بن عبد الله معروف به نفس زکیه را به مکه می فرستد و به او می فرماید: به مردم مکه بگو: من فرستاده حضرت مهدی (علیه السلام) به سوی شما هستم. بگو: ما اهل بیت رحمت از ذریه پیامبر(صلی الله علیه و آله) هستیم و خلافت از آن ماست. از زمانی که پیامبر رحلت فرمودند به ما ظلم شد و حق مسلَّم ما را گرفتند، پس الان ما شما را یاری می کنیم شما نیز ما را یاری کنید» وقتی سخن نفس زکیه به اینجا رسید اهل مکه او را گرفته و بین رکن و مقام (بهترین مکان در مسجد الحرام) بدون گناه به شهادت می رسانند. بعد از این اتفاق امام می فرماید مگر من نگفتم آنها ما را دوست ندارند.[1]
این روایت نشان می دهد که نفس زکیه یکی از اصحاب امام زمان علیه السلام است که برای اتمام حجت به مکه می رود و با چنین واکنشی از طرف مردم مکه روبرو می شود. این اتفاق دو هفته قبل از ظهور رخ می دهد و آخرین نشانه ظهور امام زمان علیه السلام است.[2]
در نتیجه کشته شدن نفس زکیه اتمام حجت از طرف امام زمان علیه السلام است. علاوه بر اینکه روح خباثت و خونریز بودن دشمنان و کسانی که راضی به فعل پدرانشان هستند را ظاهر می کند؛ زیرا نفس زکیه انسانی بی‌گناه و پاک از نسل امام حسین علیه السلام است؛ یعنی حقی از کسی بر گردن او نیست، به هیچ کسی حتی از اهل مکه نیز ظلم نکرده است.[3] و این خود نشانه ای بر اتمام حجت است.

2.ویژگی کسانی که رضایت دادند به عملکرد پدرانشان
امام زمان علیه السلام، کسانی را به قتل می رساند که راضی به فعل پدرانشان هستند و به آن افتخار می کنند به نحوی که اگر آنها هم به جای پدرانشان بودند همان کار پدران خود را می کردند. در بعضی روایات آنها را دزدان خانه خدا معرفی کرده است.[4] البته تعداد این افراد خیلی کم است و به طور معمول ساکن مکه و بعضی از شهرهای دیگر هستند. در نتیجه کشتارهایی که به امام زمان علیه السلام نسبت می دهند صحیح نیست.[5]

3.رضایت به عملکرد پدران در روایات
از روایات شیعه و سنی چنین استفاده می شود: کسانی که راضی به عملکرد پدرانشان هستند، دو گناه برایشان نوشته می شود؛ زیرا علاوه بر اینکه در کار آنها شریک اند؛ مانند کسانی هستند که آن کار را انجام داده اند. به عنوان مثال به سه روایت اشاره می شود.
روایت اول. امام صادق علیه السلام فرمودند: «الْعَامِلُ بِالظُّلْمِ، وَ الرَّاضِي بِهِ، وَ الْمُعِينُ عَلَيْهِ شُرَكَاءُ ثَلَاثَةٍ؛[6] کسی که ظلم می کند و کسی که به ظلم او رضایت می دهد و کسی که به ظلم او کمک می کند، هر سه شریک هم هستند»

روایت دوم. امام رضا علیه السلام فرمودند: «وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ بِالْمَشْرِقِ فَرَضِيَ بِقَتْلِهِ رَجُلٌ بِالْمَغْرِبِ لَكَانَ الرَّاضِي عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَرِيكَ الْقَاتِل‏؛[7] اگر کسی در مشرق بی گناه کشته شود، و مردی در مغرب به کشته شدن او راضی باشد، نزد خدا شریک قتل اوست.»

روایت سوم. امام علی علیه السلام فرمودند «الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ‏ كَالدَّاخِلِ‏ فِيهِ مَعَهُمْ وَ عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ [الرِّضَا] الرِّضَى بِه؛[8] کسی که به عملکرد گروهی راضی باشد، مثل کسی است که همراه آنها بوده، و کسی که همراه آنها باشد دو گناه دارد؛ یک گناه به سبب خود عمل، و گناه دوم به دلیل راضی بودن به آن ظلم» این روایت در مصادر اهل سنت نیزنقل شده است.[9]
از مجموع این روایات معلوم می شود کسانی که راضی به کشته شدن امام حسین علیه السلام باشند نخست حضرت با آنها اتمام حجت می کند سپس اگر توبه نکردند آنها شریک جرم پدرانشان به حساب می آیند، در نتیجه بعد از اتمام حجت، به دلیل اقدام علیه امام زمان علیه السلام و امنیت مسلمانان، مستحق قتل خواهند بود.

پی نوشت
[1]. بحار الانوار، ج52، ص307. 
[2]. کمال الدین، ج2، ص649.
[3]. کمال الدین ج1، ص331.
[4]. عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج1، ص273.
[5]. رک مقاله قتلهای آغازین، آیت الله نجم الدین طبسی. 
[6]. کافی، ج2، ص333..
[7]. عیون اخبار الرضاعلیه السلام، ج1، ص273.
[8]. نهج البلاغه (صبحی)، ص499.
[9]. موارد الظمان، لدروس الزمان (از مصادر اهل سنت)، ج4، ص44.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.