امام رضا (ع) شفیع روز جزا

11:54 - 1400/03/31

امام رضا علیه السلام:«آگاه باشید هر کس مرا با غربت و دوری سرایم زیارت کند، من و پدرانم روز قیامت شفیعان او خواهیم بود و کسی که ما شفیع او باشیم، اگر چه به اندازه جن و انس گناه داشته باشد، گناهان او بخشیده خواهد شد»عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 263

هیچ بنده ای نمی تواند حق بندگی خدا را آنطور که باید، بجا آورد؛ چرا که بنده، محدود است و خداوند، کمال مطلق. و هیچ بنده ای نمی تواند ادعا کند که بندگی اش بدون ایراد است؛ چرا که موانع بسیاری از جمله نفس و شیطان و زینتهای دنیایی در مسیر بندگی اوست. امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: «النّاسُ كُلُّهُم‏‌‌هالِكُونَ الّا العالمونَ وَ العالمونَ كُلُّهُم‌‌هالِكُونَ الّا العاملونَ وَ العاملونَ كُلُّهُم‌‌هالِكُونَ الّا المخلِصونَ والمُخلِصونَ فى خَطَرٍ عَظيمٍ؛[1] همه مردم هلاک خواهند شد مگر آگاهان، آگاهان همه هلاک می‌‌شوند مگر کسانی که عمل می‌‌کنند، همه عمل کننده‌‌ها هم هلاک می‌‌شوند مگر کسانی که اخلاص داشته باشند. و کسانی که اخلاص دارند در خطر به سر می‌‌برند» اما با این همه محدودیت و قید و شرط جای ناامیدی نیست. خدایی که نظام هستی را بر اساس محبت خود آفریده برای خود شفیعانی قرار داده که بنده به پشتوانه این آبرومندان می تواند برای خود قرب و منزلتی نزد خدا داشته باشد. امام رضا (علیه السلام) به عنوان یکی از این شفیعان می فرماید: «آگاه باشید هر کس مرا با غربت و دوری سرایم زیارت کند، من و پدرانم روز قیامت شفیعان او خواهیم بود و کسی که ما شفیع او باشیم، اگر چه به اندازه جن و انس گناه داشته باشد، گناهان او بخشیده خواهد شد».[2]

پی‌نوشت
1.بحار الانوار، ج 7، ص 245.
2. عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 263

کلمات کلیدی: 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
2 + 13 =
*****