عقل دربند

17:34 - 1400/07/29

عقلی که در بند میل و خواست انسان باشد کارکرد همیشگی خود را از دست می‌دهد و دین را خرافه می‌پندارد.

عقل را اگر در تنهایی خودش رها کنی و بگذاری خودش باشد و خودش،

حیرانی و سرگردانی خویش را می‌فهمد و به دنبال راهبر خویش می‌رود تا دین خدا را بیابد.

اخلاق را اگر در جامعه رها کنی و بگذاری خودش حرص و طمع انسان را مهار کند، لنگ می‌ماند.

دین، پشتیبان اخلاق است. پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: «إِنَّمَا بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكَارِمَ الْأَخْلَاق؛[۱] من برای تکمیل فضايل اخلاقی مبعوث شدم»

منطق را اگر بدون دخالت چیزی دیگر به کار ببری، حقیقتی برتر از دین نمی‌یابد.

اما اگر پای این سه(عقل،اخلاق و منطق) را در خواست و میل خود اسیر کردی، دین می‌شود خرافه و ضد اخلاق و موهوم.

پی‌نوشت

[۱] بحارالانوار، ج۱۶، ص۲۱۰.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.