اربعین، سند اتحاد آزادگان جهان

14:16 - 1401/06/17

اربعین فرصتی است که صدای حقیقت‌‌گوی امام حسین علیه‌السلام، پرده‌های فریب و دروغ شیاطین و دشمنان اسلام را شکافته، به گوش جهانیان برسد. بر شیعیان و تمام عاشقان اباعبدالله علیه‌السلام لازم است که این مراسم را پرشکوه برگزار کنند و با بهانه‌های واهی دشمنان، از این مسیر عقب ننشینند.

عده‌ای که در طول سال هیچ یادی از دفاع مقدس و شهدای عزیز کشورمان نمی‌کنند، در ایام اربعین یکباره دل‌تنگ شهدا شده و زائران کربلا را به خاطر دوستی با عراقی‌ها سرزنش می‌کنند.

عراق کشوری است که پیکر مطهر شش تن از ائمه شیعه علیهم‌السلام را در خود جای داده‌ است. از طرفی بیشتر جمعیت این کشور را نیز شیعیان تشکیل می‌دهند. هم‌بستگی مردم این کشور و شور و شوق مردم ایران برای سفر به این کشور امری طبیعی و عادی به شمار می‌رود.

دشمنان مکتب تشیع که دوست ندارند فرهنگ و آموزه‌های اهل بیت علیهم‌السلام در جهان گسترش یابد، همبستگی میان شیعیان را برنمی‌تابند. آنان تمام تلاش خود را به کار می‌برند تا به بهانه‌های واهی، پیوند میان مردم عراق و ایران را کمرنگ کنند. در فضای مجازی نیز عده‌ای آگاهانه یا ناآگاهانه در راستای اهداف دشمنان ایران و انقلاب اسلامی قدم برمی‌دارند.

اگر به وصیت‌نامه‌ها و سخنان شهدای عزیزمان نگاهی بیندازیم، درمی‌یابیم از جمله اهداف این عزیزان، در کنار دفاع از ایران، نجات کشور عراق از دست رژیم نابه‌کار صدام بوده است. رزمندگان ایران همواره به فکر آزادی کربلا و رسیدن به حرم سیدالشهدا علیه‌السلام بوده‌اند؛ چنان‌که شعارها و مداحی‌های جبهه، به طور کامل گویای این مسئله است.

فریاد‌های نیروبخش حاج ذبیح الله حاج‌بخشی که می‌گفت:‌«کجا میری؟ کربلا. با کی میری؟ با شهدا.» به خوبی نگاه‌ رزمندگان را نشان می‌دهد.

جالب‌‌تر اینکه در همان زمان، حکومت صدام رعب و وحشتی عجیب در دل‌های عراقی‌ها انداخته بود و زیارت سیدالشهدا علیه‌السلام برای خود عراقی‌ها نیز سخت و محدود شده بود. برخی رزمندگان با همکاری عراقی‌ها چندباری راهی کربلا شدند. خاطره شهید سیدحمید میرافضلی در این زمینه بسیار قابل توجه است:

همرزم شهید تعریف می‌کند: «در منطقه هور، با چند نفر از مجاهدان عراقی همکاری می‌کردیم. فکر زیارت امام حسین علیه‌السلام یک لحظه هم سید را آرام نمی‌گذاشت. با یک مجاهد عراقی صحبت کرد. قرار شد او کارهای جعل کارت تردد و بقیه مسائل را حل کند. یک روز آمد و قرار شد با سید به سمت عراق حرکت کنند. مجاهد عراقی می‌گفت: از ایستگاه ایست و بازرسی بصره رد شدیم. شب را در منزل خودم بودیم و فردا عزم حرم کردیم. حرف‌ها را قبلاً زده بودیم که باید احساسات خود را کنترل کنی؛ نکند استخباراتی‌ها متوجه شوند و همه لو بروند.
سید تا چشمش به ضریح امام حسین علیه‌السلام و حرم بی‌زائرش افتاد، از خود بی‌خود شده بود. هرچه  ایما و اشاره و قسم دادیم، کارگر نیفتاد. حالا سید بیست دقیقه‌ای می‌شد که کنار ضریح مشغول راز و نیاز بود. بعدها می‌گفت: تا چشمم به ضریح افتاد، اختیارم را از دست دادم».[۱]

باز شدن راه کربلا، آرزوی شهدا بوده است. حال که این آرزو تحقق پیدا کرده، باید به بهترین صورت از آن استفاده کنیم و البته نباید یاد و خاطره شهدای عزیزمان که جانشان را در این راه گذاشتند نیز از یاد ببریم.

پیاده‌روی اربعین فرصتی است برای معرفی اسلام حقیقی و مکتب اهل بیت علیهم‌السلام به تمام جهانیان. همان‌طور که شهدا برای زنده نگه داشتن اسلام از جان خود گذاشتند، اکنون نیز وظیفه شیعیان است که هرچه باشکوه‌تر شعائر مذهب شیعه را برپا دارند.

هدف سیدالشهدا علیه‌السلام بیدار کردن مردم و نجات آنان از خواب جهالت بود. امروز نیز تنها راه نجات مردم جهان از تاریکی سرگردانی و گمراهی، نور سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران باوفای ایشان است. در زیارت اربعین امام حسین علیه‌السلام، که از زبان امام صادق علیه‌السلام به ما رسیده است، می‌خوانیم: «وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ، وَحَيْرَةِ الضَّلالَةِ»؛[2] «و جانش را در راه تو بذل کرد تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی گمراهی برهاند».[۲]

هر انسانی اگر روشنی راه سیدالشهدا علیه‌السلام را ببنید، جذب مکتب اهل بیت علیهم‌السلام می‌شود؛‌ منتها باید پرده‌های فریب و دروغ شیطان کنار برود تا این روشنی برای همگان آشکار گردد. وظیفه ما شیعیان است که با برگزاری پرشور مراسم اربعین موانع رسیدن صدای حقیقت‌گوی امام حسین علیه‌السلام به جهانیان را از سر راه برداریم.

پی‌نوشت:
[۱]. کتاب پابرهنه در وادی مقدس، ص۹۹.
[۲]. اقبال الاعمال، ج۲، ص۵۹۰.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
14 + 6 =
*****