همراهی و همنشینی با اهل بیت علیهم السلام و عشق ورزیدن به آنها

22:35 - 1402/07/16

عشق ورزیدن به اهل بیت علیهم السلام زمینه ساز عشق به خداوند است، برای رسیدن به کمال باید با اهل بیت علیهم السلام همراه شد یقیناً دوست داشتن اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دوست داشتن و مهر ورزیدن به ارزش‌های والای الهی می‌باشد رسیدن به قله رفیع کمالات معنوی و انسانی بدون دوستی اولیاء الهی ممکن نیست و پذیرش اعمال و زحمات یک مسلمان در گرو محبت و ولایت اهل بیت علیهم السلام می‌باشد. 

عواطف پاک و اظهار عشق و علاقه خالصانه نسبت به خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عامل ثبات قدم در راه دین و دینداری است و عشق و محبت خالصانه به اهل بیت علیهم السلام انسان را در برابر گناه و فساد بیمه می‌کند، امام علی علیه السلام در این زمینه فرمودند: مردی از انصار به حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رسید و عرض کرد من طاقت دوری شما را ندارم وقتی به منزل می‌روم و به یاد شما می‌افتم خانه و کارم را رها می‌کنم و به حضورتان می‌آیم، در این اندیشه‌ام که در قیامت از دوری شما که در اعلا علیین هستید چه کنم؟ وقتی سخن این مرد تمام شد آیه ۶۹ سوره نساء نازل گردید. «وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا» «و کسی که خدا و پیامبر را اطاعت کند، (در روز رستاخیز،) همنشین کسانی خواهد بود که خدا، نعمت خود را بر آنان تمام کرده؛ از پیامبران و صدّیقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفیقهای خوبی هستند!»[۱]

و نیز امام علی علیه السلام از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل می‌کنند: «لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ وَ عَنْ شَبَابِهِ فِيمَا أَبْلَاهُ وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبَهُ وَ فِيمَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ.»[۲] «در روز قیامت بنده‌ای گام برندارد تا از چهار چیز پرسش شود، از عمرش که در چه راهی گذرانده و از جوانی‌اش که در چه چیزی به سر رسانده و از مالش که از کجا آورده و از دوستی و محبت ما اهل بیت علیهم السلام».

بر این اساس تقرب به خداوند و رسیدن به سعادت دنیا و آخرت با عشق و دوستی آل پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم عجین شده است. اساساً مهرورزی به دیگران یک نیاز فطری است، اما چه زیباست که انسان در بذل محبت، برترین‌ها را برگزیند و اهل بیت علیهم السلام مظهر خوبی‌ها و کمالاتند چنانکه علی علیه السلام فرمود: «هیچ کسی را در کمالات و صفات زیبای انسانی با آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم نمی‌شود مقایسه کرد، دیگران که پرورده نعمت هدایت اهل بیت پیامبرند، هیچگاه با آنان برابر نخواهند بود». 

در دعای ابوحمزه ثمالی می‌گوییم:«وَ أَلْحِقْنِی بِأَوْلِیَائِکَ الصَّالِحِینَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَبْرَارِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ» «خداوندا مرا به دوستان شایسته‌ات محمد و خاندانش آن خوبان و نیکان پاکیزه و پاک ملحق کن.» 

عشق ورزیدن و محبت به صالحان که از مصادیق اتمّش همان اهل بیت علیهم السلام هستند مکمل عبادات یک فرد مسلمان محسوب می‌شود به همین جهت در بسیاری از دعاها و عبادات راز و نیاز با خداوند به همراه ابراز عشق و علاقه به اهل بیت علیهم السلام و با توسل به آنان همراه است. امام سجاد علیه السلام فرمودند اگر کسی به اندازه عمر نوح عبادت کند سپس خدا را بدون ولایت ما ملاقات کند نفعی از آن عبادت نمی‌برد.[۳]

و نیز امام باقر علیه السلام فرمودند: «كُلُّ مَنْ دَانَ اَللَّهَ بِعِبَادَةٍ يُجْهِدُ فِيهَا نَفْسَهُ وَ لاَ إِمَامَ لَهُ مِنَ اَللَّهِ فَسَعْيُهُ غَيْرُ مَقْبُولٍ وَ هُوَ ضَالٌّ مُتَحَيِّرٌ وَ اَللَّهُ شَانِئٌ لِأَعْمَالِهِ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ شَاةٍ ضَلَّتْ عَنْ رَاعِيهَا وَ قَطِيعِهَا فَهَجَمَتْ ذَاهِبَةً وَ جَائِيَةً يَوْمَهَا فَلَمَّا جَنَّهَا اَللَّيْلُ بَصُرَتْ بِقَطِيعٍ مَعَ غَيْرِ رَاعِيهَا فَحَنَّتْ إِلَيْهَا وَ اِغْتَرَّتْ بِهَا فَبَاتَتْ مَعَهَا فِي رَبْضَتِهَا فَلَمَّا أَنْ سَاقَ اَلرَّاعِي قَطِيعَهُ أَنْكَرَتْ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَهَجَمَتْ مُتَحَيِّرَةً تَطْلُبُ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَبَصُرَتْ بِغَنَمٍ مَعَ رَاعِيهَا فَحَنَّتْ إِلَيْهَا وَ اِغْتَرَّتْ بِهَا فَصَاحَ بِهَا اَلرَّاعِي اِلْحَقِي بِرَاعِيكِ وَ قَطِيعِكِ فَإِنَّكِ تَائِهَةٌ مُتَحَيِّرَةٌ عَنْ رَاعِيكِ وَ قَطِيعِكِ فَهَجَمَتْ ذَعِرَةً مُتَحَيِّرَةً نَادَّةً لاَ رَاعِيَ لَهَا يُرْشِدُهَا إِلَى مَرْعَاهَا أَوْ يَرُدُّهَا فَبَيْنَا هِيَ كَذَلِكَ إِذَا اِغْتَنَمَ اَلذِّئْبُ ضَيْعَتَهَا فَأَكَلَهَا وَ كَذَلِكَ وَ اَللَّهِ يَا مُحَمَّدُ مَنْ أَصْبَحَ مِنْ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ لاَ إِمَامَ لَهُ مِنَ اَللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ ظَاهِراً عَادِلاً أَصْبَحَ ضَالاًّ تَائِهاً وَ إِنْ مَاتَ عَلَى هَذِهِ اَلْحَالِ مَاتَ مِيتَةَ كُفْرٍ وَ نِفَاقٍ وَ اِعْلَمْ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ أَئِمَّةَ اَلْجَوْرِ وَ أَتْبَاعَهُمْ لَمَعْزُولُونَ عَنْ دِينِ اَللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ أَضَلُّوا فَأَعْمَالُهُمُ اَلَّتِي يَعْمَلُونَهَا كَرَمادٍ اِشْتَدَّتْ بِهِ اَلرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمّا كَسَبُوا عَلى شَيْ ءٍ ذلِكَ هُوَ اَلضَّلالُ اَلْبَعِيدُ»[۴] «هر كه دينداري خدا كند با عبادتي كه خود را در آن بزحمت افكند ولي پيشوايي از جانب خدا براي خود نگرفته باشد، كوشش او پذيرفته نيست و او گمراهست و سرگردان و خدا كردار او را ناپسند دارد و حكايت او حكايت گوسفندي است كه از چوپان و گله خويش گم شود و تمام روز را با تلاش در رفت و آمد باشد و چون شب بر او پرده افكند، گله يي را كه از چوپان خودش نيست ببيند، بسوي آن گرايد و بآن فريب خورد و در خوابگاه آن گله بخوابد. هنگامي كه چوپان گله خود را حركت دهد، آن چوپان و گله را ناشناس بيند، باز با شتاب و سرگرداني در جستجوي چوپان و گله خود برآيد، گوسفنداني را با چوپانش به بيند، بسوي آن گرايد و بدان فريفته شود، چوپان هم او را فرياد زند كه بيا و بچوپان و گله خود پيوند كه تو از چوپان و گله خود گمگشته و سرگرداني، آن گوسفند هراسان و سرگردان و تنها باين سو و آن سو زند و چوپاني هم ندارد كه بچراگاهش رهبري كند يا بمنزلش رساند. در همين هنگام گرگ گمشدن او را مغتنم شمارد و او را بخورد، چنين است بخدا اي محمد حال كسي كه از جمله اين امت باشد و او را امامي آشكار(يعني امامتش با دليل متقن ثابت شده)و عادل از طرف خداي جل و عز نباشد، او گمشده و گمراهست و اگر بر اين حال بميرد، با كفر و نفاق مرده است. بدان اي محمد كه پيشوايان ستمگري و پيروانشان از دين خدا بركنارند، خود گمراه گشته و مردم را گمراه كرده اند، اعمالي كه بجا مي آورند، مانند خاكستري باشد كه تند بادي در روز طوفاني بدو زند چيزي از آنچه كسب كرده اند بدستشان نيايد، اينست همان گمراهي دور.» 

پی نوشت

[۱] البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۲، ص ۱۲۵

[۲] أمالی صدوق، ص ۳۹

[۳] أمالی طوسی، ص ۱۳۲

[۴] الکافی، ج ۱، ص ۱۸۳

 

 

کلمات کلیدی: 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
9 + 5 =
*****