انسان و شاهد صادقِ قیامت

21:51 - 1402/08/07

در  دادگاه رستاخیز قیامت، گواهانی هستند که به اعمال و رفتار آدمیت شهادت و گواهی می‌دهند. از جمله آنها، شهدا هستند که در محکمه عدل الهی حاضر می‌شوند.

در  دادگاه رستاخیز قیامت، گواهانی هستند که به اعمال و رفتار آدمیت شهادت و گواهی می‌دهند. از جمله آنها، شهدا هستند که در محکمه عدل الهی حاضر می‌شوند.

شهدای اسلام از گواهان در دادگاه رستاخیز می‌باشند. آیات و روایاتی درباره شهادت دادن شهدا وارد شده است. از جمله آیه «وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَ وُضِعَ الْكِتَابُ وَ جِيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ؛ و زمین به نور پروردگار خود روشن گردد و نامه (اعمال خلق در پیشگاه عدل حق) نهاده شود و انبیا و شهدا (بر گواهی) احضار شوند و میان خلق به حق حکم شود و به هیچ کس ابداً ظلمی نخواهد شد».[1] در آن روز که نور حق و عدالت، زمین قیامت را نورانی نمود، پیامبران را حاضر می‌کنند برای اینکه درباره رسالت خود با مجرمان سخن گویند و شهدا را به حضور می‌طلبند برای اینکه بر اعمال ظالمین و قاتلین در محکمه عدل الهی گواهی دهند. اگرچه بعضی از مفسرین عقیده دارند که شهید در قرآن به معنای مقتول نیامده و به عنوان «قتل فی سبیل الله» به کار رفته است.[2] ولی یکی از احتمالاتش را که مفسرین عقیده دارند این است که شهدا هم، جزو گواهان روز قیامت هستند.

«شهید» به معنای کسی است که هیچ چیز از او پنهان نبوده و همه چیز در مقابل او حاضر و معلوم باشد. از این جهت کشته‌شدگان در راه خدا را به خاطر حضورشان در میدان جهاد و شاهد بودن در جنگ، شهید گویند. در برخی روایات اینگونه آمده است که شهید را به این علت شهید گویند که با پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بر امت‌های گذشته شهادت می‌دهند.[3] «کسی که از روی ظلم و ستم کشته شود، روز قیامت در حالی‌که خون از رگ‌های او جاری است وارد محشر می‌شود و خون او رنگ خون دارد ولی بوی مشک و عنبر می‌دهد. آن مقتول به قاتل خود چسبیده است و او را کشان‌کشان وارد دادگاه قیامت می‌کند و عرض می‌نماید: خدایا! از این شخص بپرس که به چه جهت مرا کشت و به قتل رسانید؟».[4]

شهید، شاهدی است تا بر همه ستم‌های تاریخ گواهی دهد و بر تمام برگ‌های ناپاک حاکمیت ستم، مهر شهادت زند. او شاهدی است تا بر همه آنچه که سال‌ها و قرن‌ها مورد تنازع بوده است را شهادت دهد. شهید، گواه بر حقانیت ایمان و مظلومیت مؤمنین است. خون شهید، علاوه بر فضاحت کشاندن حاکمان زورگو، شاهد عینی بر استقامت و عظمت خود او است.

در انتها لازم است این نکته هم گوشزد شود که علما و دانشمندان و همچنين شهيدان راه خدا از شفيعان هستند. چنان‌كه در حديثى از پيغمبر اكرم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) مى‌خوانيم: «يَشفَعُ يَوْمَ الْقِيامَةِ الأَنْبِياءُ ثُمَّ الْعُلَماءُ ثُمَّ الشُّهَداءُ؛ روز قيامت نخست انبيا شفاعت مى‌كنند سپس علما و بعد از آنها شهدا».[5] حتى در حديثى از همان حضرت آمده است: «يَشْفَعُ الشَّهِيْدُ فِى سَبْعِيْنَ انْساناً مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ؛ شفاعت شهيد درباره هفتاد نفر از خانواده‌اش پذيرفته است».[6]

پی نوشت

[1]. زمر، 69.

[2]. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج 4، ص 76.

[3]. نجفی‌جواهری، محمدحسن، جواهر، ج 4، ص 88؛ طریحی، فخرالدین بن محمدعلی، مجمع البحرین، ص 203.

[4]. العروسى الحویزی، نورالثقلین، ج 5، ص 514.

[5]. ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، ج 2، ص 1443.

[6]. ابن حنبل، احمد بن محمد، مسند احمد، ج ۳، ص 218.

کلمات کلیدی: 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
6 + 0 =
*****