آیا اسلام مدافع کشتار و خون‌ریزی است؟

11:17 - 1402/11/25

در بحثی که بین من و رفیقم آرش صورت می‌گیرد، به این نتیجه می‌رسیم که اسلام مخالف کشتار مردم بی‌گناه بوده و اتفاقاً این مخالفین اسلام‌اند که هرجا دستشان برسد، از کشتارِ مردم معصوم دریغ نمی‌ورزند.

آرش، رفیقم است. با هم نشسته‌ایم که سر بحث را باز کرده و می‌گوید این چه کشوری است که هر روز به اسم اسلام، در نقطه‌ای از آن، جوانانمان را به اعدام محکوم می‌کنند و این چه اسلامی است که هر روز به نام آن، در نقطه‌ای از جهان، دست به کشتار مردم بی‌گناه می‌زنند؟ چرا دین باید منشأ کشتار مردم باشد؟ دگراندیشان و صلح‌جویانِ جامعه جهانی، حق دارند با عَلَم کردن حقوق بشر، عَلَیهِ اسلام و مسلمانان به پا خواسته و مردم را از گرایش به این دینِ خشونت‌طلب و دوستی با طرفداران آن، پرهیز دهند. به اصطلاح معروف، «خود کرده را تدبیر نیست». خودمان خواستیم که دیگران ما را این‌گونه قضاوت کنند. اجرای احکام اسلامی، ما را به این سمت کشاند تا در انظار عمومی مردم دنیا، به‌عنوان مردمانی خشن و خون‌ریز، شناخته شویم.

حرف‌هایی را بازگو می‌کند که هر روز در کانال‌ها و شبکه‌های معاند، تکرار شده و به‌ خورد مردم مظلوم و بی‌خبر از همه‌جا، داده می‌شود، همان‌ها که کاری جز پرسه زدن در فضای مجازی و نگاه کردنِ به شبکه‌های ماهواره‌ای ندارند. زیر چشمی و با نگاهی از روی صمیمیت به او نگریسته و می‌گویم: اینها که گفتی نظر خودت بود، یا از این‌طرف و آن‌طرف آن را شنیده‌ای؟ او هم نیشخندی می‌زند و می‌گوید: چه فرقی می‌کند که چه کسی گفته باشد؟ حرف حق است. همه می‌گویند. من هم یکی، مثلِ بقیه. دلم به حال او و بقیه جوانانی که قربانی زبان و قلم زهراگین این شبکه‌های پر زرق‌وبرقِ تو خالی شده‌اند، می‌سوزد. بر خودم لازم می‌دانم تا حرف‌هایش را بی‌پاسخ نگذاشته و مختصری ولو چند جمله، برای روشن شدنش، مطالبی را بیان کنم:

اگر منظورت از اسلام، داعشی‌ها و عمومِ گروه‌های تکفیری است، خب پُر واضح است که آنها هیچ نسبتی با اسلام حقیقی نداشته و در میانِ عموم مسلمانان مطرودند. اتفاقاً بیشترین کسانی که از آنها ضربه خورده و به دست این خبیث‌ها کشته شده‌اند، همین مسلمانانند. اسلامِ ساخته و پرداخته ذهن آنها، همان اسلامی است که به غیر هم‌فکرشان چه مسلمان باشد و چه غیر مسلمان، امان نمی‌دهد و معلوم است که این اسلام، با اسلام ناب محمدی و فرامین حکیمانه قرآن، فرسنگ‌ها فاصله دارد. عموم مسلمانان دنیا با تمام اختلاف نظرهایی که دارند، این نوع برداشت از اسلام را غلط دانسته و اقدامات بر اساسِ آن را محکوم می‌کنند.

البته این نگاه خوش‌بینانه به این گروه‌ها بود. نگاه دیگر درباره آنها این است که این ملعون‌ها، همان عربده‌کش‌ها و دزدهای دنیا هستند که توسط مستکبرین عالم جمع‌آوری شده و مأمور شده‌اند تا به اسم اسلام و با اغوای تعدادی افراد ساده‌لوح، به جان مردم بی‌گناه افتاده و اسلام را در نگاه مردم دنیا، بد نام کنند. اگر کسی کوچک‌ترین اطلاعی از قرآن داشته باشد، متوجه می‌شود که قرآن به‌هیچ‌وجه چنین توصیه‌های خشونت‌‌طلبانه‌ای، ندارد.

اما اگر منظورت از اسلام و احکام اسلامی، توصیه به قصاصِ قاتلِ جانی‌ای است که عزیز یک خانواده را از ایشان گرفته، خب باید بدانی:

اولاً: در همین‌جا قرآن راه عفو را نیز باز گذاشته و به آن نیز توصیه نموده است.[1]

ثانیاً: قرآن این حکم را به جهت بازدارندگی‌ای که از تکرار قتل در جامعه دارد، وضع نموده، نه برای انتقام‌جویی و خون‌ریزی. قرآن کریم در این‌باره می‌فرماید: «ای عاقلان، حکم قصاص برای حفظ حیات شماست تا مگر (از قتل یکدیگر) بپرهیزید».[2]

ثالثاً: همین‌هایی که به حکم قصاص اعتراض دارند، اگر عزیز خودشان را در قتل عمد از دست دهند، تا قاتل را آویزان بر چوبه دار نبینند، آرام نمی‌گیرند. این دلسوزی تنها تا زمانی است که قاتلی به عزیزان خودشان تعرض نکرده باشد و الا در آن زمان خواهیم دید که از هرکسی، در اجرای حکم قصاص پی‌گیرتر خواهند بود.

اما اگر منظورت از دستورات اسلام، حکم به کشتنِ شخصی است که با جاسوسی یا ترور یا بمب‌گذاری یا محاربه و امثالِ این امور، قصد تعرض به جان و مال مردم را داشته و در صدد ضربه به ایشان بوده است، باز هم چنین حکمی جای سوال ندارد؛ چراکه اگر چنین حکمی نباشد، هرکسی به راحتی به خود اجازه می‌دهد تا علیه امنیت جانی و مالی مردم اقدام کرده و خود را ایمن از هر خطری، ببیند. وجود این دستور حکیمانه اسلامی، مانع تحقق فتنه‌انگیزی‌های بسیاری می‌شود.

این اسلام بود با منطقی کاملاً قابل دفاع، اما بگذار تا من هم به کسانی‌که این حرف‌ها را به خورد تو و امثال تو می‌دهند، چیزی بگویم:

اولاً: اینان که داد صلح‌طلبی‌شان گوش فلک را پر کرده، چرا مدام در سودای انتقام و خونریزی به سر می‌برند؟ صحبت‌هایشان پُر است از نشانه‌های غیظ و کینه‌ای که برای فرونشاندنش، به تصریح خودشان حاضرند خون هزاران نفر را بریزند. نمایندگان همین‌ها بودند که امثال آرمان علی‌وردی و روح‌الله عجمیان را با آن وضعیت رقت‌بار به شهادت رساندند.

ثانیاً: چرا اینها وقتی به اسلام و مسلمانان می‌رسند، رگ غیرت صلح‌طلبیشان بالا می‌زند؛ اما آنجا که دستان اربابانشان به خونِ هزاران نفر از مردم بی‌گناه غزه، عراق، افغانستان و سایر کشورها آلوده می‌شود، خفه خون می‌گیرند؟ آیا انتظار داری باور کنیم که اینها به‌دنبالِ صلح، آرامش و امنیت مردم بوده و از کشتار مردم بی‌گناه، منزجرند؟

آرش که گویا حرف‌ها به دلش نشسته، سرش را به‌نشانه تایید تکان می‌دهد و می‌گوید حق با تو است.

پی‌نوشت:
[1]. بقره: 178.
[2]. همان: 179.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
1 + 15 =
*****