چشم پوشی از عیب دیگران

22:19 - 1403/01/20

چشم پوشی از عیب دیگران

على عليه السلام: شریف ترین اخلاق فرد ،بزرگوار چشم پوشی او از آنچه در مورد دیگران و اشتباهاتشان میداند است.

موضوع: چشم پوشی از عیب دیگران

زیبایی عیب پوشی

۱. زیباترین اخلاقها عن اميرالمؤمنين عليه السلام أَنَّهُ قالَ: «أَشْرَفُ أَخْلاقِ الْكَرِيمِ تَغَافُلُهُ عَمَّا يَعْلَمُ ؛ شریف ترین اخلاق فرد ،بزرگوار، چشم پوشی او از آنچه در مورد دیگران و اشتباهاتشان می داند است.» (غرر الحكم، ج ۲، ص ٤٥٠)

۲. عدم شتاب در عیب جویی دیگران: عـــن امیر المؤمنين عليه السلام أَنَّهُ قالَ: «يَا عَبْدَ اللهِ! لا تَعْجَلْ فِي عَيْبِ عَبْدِ بِذَنْبِهِ فَلَعَلَّهُ مَغْفُورٌ لَهُ وَ لا تَأْمَنْ عَلَى نَفْسِک(همان،ج۶، ص۴۵۹) ؛ ای بنده خدا! در برشمردن عيـب کسی به گناهش شتاب مکن شاید گناهش بخشیده شود، و به نفس خودت اطمینان نداشته بـاش کـه

بهتر از او باشی.»

پیامد چشم پوشی: عن امیر المؤمنين عليه السلام أَنَّهُ قَالَ: «تَغافَلْ يُحْمَدُ أَمْرک ؛ چشم پوشی کن تا کارت پسندیده شود.»(همان، ج ۳، ص ٣١٥)

زشتی عیب جویی

۱. کینه توزترین مردم عن اميرالمؤمنين عليه السلام أنَّه قال: «أمقَتُ النَّاسِ الْعَيَّابُ ؛ كينه توزترین مردم، عیب جو است.»(همان، ج ۲، ص ۳۸۱)

٢. عیب جویی؛ نشانه خود پسندی: عن امیرالمؤمنین عليه السلام أَنَّهُ قالَ: «عَجِبْتُ لِمَنْ يَنْكِرَ عُيُوبَ النَّاسِ وَ نَفْسُهُ أكْثَرُ شَيْءٍ مَعايباً وَ لا يَنْصُرُها ؛ (همان، ص.٤١٦)در شگفتم ازکسی که عیوب مردم را زشت می پندارد در حالی که عیبهای خودش بیشتر است اما نمیبیند.»

۳.بزرگترین عیبها عن امیرالمؤمنين عليه السلام قالَ: «أَكْبَرُ الْعَيْب أَنْ تَعِيبَ غَيْرَكَ بِمَا هُوَ فِيكَ ؛(همان، ص ۴۳۲)

بزرگترین عیبها این است که عیبی را در دیگران

برشماری که در خودت هم هست.)

٤. پیامد سوء عیب جویی: عن اميرالمؤمنين عليـه السلام أَنَّهُ قالَ: «مَنْ لَمْ يَتَغافَلْ وَ لَا يَغُضُّ عَنْ كَثِيرٍ مِنَ الأمور تَنَقَّصَتْ عِيشَتُه ؛ (همان، ج ۵، ص۴۵۵) هر کسی از اشتباهات دیگران چشم پوشی نکند و از بسیاری از اشتباهات در کارهای دیگران نگذرد زندگیش تباه می شود.

نکوهش عیب جویی

مردی روستایی، پیوسته خدمت امام صادق عليـه السلام می آمد، اما مدتی امام او را ندید. حضرت از حال او جویا شد. شخصی که در محضر امام بود خواست از مرد روستایی عیب جویی کند و به این وسیله از ارزش او نزد امام بکاهد. گفت: «آن مرد، دهاتی و بی سواد است و چندان آدم مهمی نیست.» امام فرمود شخصیت انسان در عقل او و شرافتش در دین او و برتری اش در تقوای اوست زیرا مردم از نظر نسل یکسانند و همه از بنی آدم هستند و مزایای مادی ارزش آفرین نیست.» آن مرد از سخنانش شرمنده شد و دیگر چیزی نگفت. (بحار الانوار، ج ٤٧، ص ٢١٥.)

کلمات کلیدی: 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
6 + 1 =
*****