سید شهیدان راه خدمت

09:30 - 1403/03/02

سید ابراهیم، شهادت، چه برازنده لباسی است برایت که هرگونه می‌نگرم، در میان شهدا جای می‌گیری.

شهید سید ابراهیم رئیسی چه کلمات غریبی است. تا همین چند ساعت پیش فکرش را هم نمی‌کردیم که در کنار «سیدابراهیم رئیسی»، کلمه «شهید» را بگنجانیم. چه غریب است و چه برازنده!

برازنده است چراکه حب اهل‌بیت علیهم‌السلام را در سینه داشت و هرکس با چنین محبتی بمیرد، شهید است.[1] شایسته است چراکه هرکه اهل مدارای با مردم باشد، شهید به حساب می‌آید و او سید محرومان بود و گوش شنوای آنان.[2]

برازندگی شهادت برای او به همین موارد ختم نمی‌شود و هرچه بیشتر می‌نگرم، لباس شهادت را بر تنش قواره‌تر می‌بینم؛

او در مقابل تکه‌پرانی‌ها و تهمت‌ها چون استادش، بهشتی بزرگ، صبور بود و مصداق آن حدیث نورانی که هرکس با صبر جان دهد، شهید است.[3]

خانواده‌اش یک ملت بود و او در راه خدمت به آنان جان سپرد و آموخته‌ایم هرکس به خانواده خدمت کند، نامش در میان شهداست.[4]

او شهید است چون در راه خدا جان سپرد، در راه آبادانی وطن، در راه رفاه مردم، در راه خدمت.[5]

آری، او سید شهیدان راه خدمت است.

پی‌نوشت:
[1]. شعیری، جامع‌الاخبار، ص166.
[2]. مجلسی، بحارالانوار، بیروت، ج72، ص55.
[3]. دیلمی، ارشادالقلوب، ج1، ص127.
[4]. شعیری، جامع‌الاخبار، ص102.
[5]. آل عمران: 169: هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.
 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
18 + 0 =
*****