لزوم تخصص در كار و حرفه

04:45 - 1391/10/05
هر گاه مي‌خواهي كاري انجام دهي، آن را از روي اطلاع و دانش انجام بده و از آن بپرهيز كه كاري را نادانسته و بدون آگاهي انجام دهي
كار و حرفه

به گزارش گروه اینترنتی رهروان ولایت، در آموزه‌هاي ديني به موضوع «تخصص» در كار و حرفه، بسيار توجه شده است.

در قران كريم آن گاه كه يوسف عليه‌السلام به عزيز مصر مي‌گويد: «اجعلني على خزائن الأرض»(1) ؛ «مرا بر خزائن اين سرزمين بگمار» از تخصص و آگاهي خويش سخن گفته و مي‌گويد: «إني حفيظ عليم»(1) ؛ «همانا من نگاهباني (امين) و كارداني آگاه به اين كار هستم».

مولوي نيز در مثنوي گفته است كه حتي اگر پنبه دوز هستي، در كارت متخصص و خبره باش. تخصص نداشتن در كار سبب مي‌شود كه هم آن كار، خوب صورت نپذيرد و هم مراجعه كننده در اين ميان ضرر كند. چه بسا اقدام ناآگاهانه در مواردي همچون پزشكي، به قيمت جان اشخاص تمام شود.
نظامي مي‌گويد:

مي ‌كوش به هر ورق كه خواني      تا معني آن تمام داني
مي ‌باش طبيب عيسوي هش           اما نه طبيب آدمي كش

پيامبر اكرم عليه‌السلام خرابي حاصل از انجام دادن كار بدون تخصص و آگاهي را بيشتر از اصلاح آن مي‌داند و مي‌فرمايد: «مَنْ عَمِلَ عَلي غَيْرِ عِلْمٍ كانَ ما يُفْسِدُ اَكْثَرَ مِمَّا يُصْلِحُ»؛ «هر كس بدون علم و تخصص، كاري انجام دهد، بيش از آنكه آباد كند، خراب مي‌كند».

در جايي ديگر فرموده است:«هر گاه مي‌خواهي كاري انجام دهي، آن را از روي اطلاع و دانش انجام بده و از آن بپرهيز كه كاري را نادانسته و بدون آگاهي انجام دهي». از امام صادق عليه‌السلام نيز در اين زمينه روايتي اين گونه نقل شده است: «از نظر من، فرق نمي‌كند كه كار را به خائن واگذار كنم، يا به انساني ناشي و نا متخصص و فاقد مهارت».

خلاصه آنكه اهميت «تخصص» در كار و حرفه تا آنجاست كه در روايت اسلامي از آن به عنوان معياري براي شخصيت انسان‌ها نام برده شده است.
حضرت علي عليه‌السلام در اين باره مي‌فرمايد: «النَّاسُ أَبْنَاءُ مَا يُحْسِنُونَ»؛ «مردمان فرزندان آن چيزند كه آن را نيك و شايسته انجام دهند».

در شرح اين حديث شريف چنين آمده است: يعني همان گونه كه انسان‌ها به پدران خويش نسبت دارند و با پدران و قدر و منزلت آنها شناخته مي‌شوند، به همين گونه هم، اشخاص به كار و مهارت و تخصص خود نسبت داده مي‌شوند و قدر و منزلت كسب مي‌كنند.

همچنين يكي از نويسندگان در اين باره مي‌نويسد: نظم و آرامش، زماني در جامعه برقرار است كه هر چيز و هر كس در جاي واقعي خود قرار گيرد. در جامعه، هر كس صندلي مخصوص به خود دارد، و زماني كه همگي در صندلي‌هاي واقعي خود قرار بگيرند، جامعه بدون هيچ اشكالي فعاليت كرده و كارها در نهايت آرامش و سرعت پيش مي‌روند؛ زيرا هر كسي مسئوليت واقعي خود را عهده‌دار است.

بنابراين، بسيار مهم است كه فرد در جايگاه اصلي خود باشد. اگر انتظار داريم كه جامعه ما با سرعت پيشرفت كند و به ثبات برسد، همگي بايد كارهاي حقيقي خود را انجام دهيم. حرفه‌اي ‌ها نبايد كار خود را رها كنند و غير حرفه‌اي‌ها جايگزين آنان شوند.
نكته مهم اينكه اهميت دادن قران و اهل بيت عليهم‏‌السلام به موضوع تخصص، تخصص در كار و حرفه مي‌باشد.

پي نوشت:
1.    سوره يوسف/55

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.