دیپلماسی فعال رسول الله

23:54 - 1392/07/05
رهروان ولایت _ برای گفتگو با امریکا و غرب باید بدانیم نباید از موضع ضعف با آن ها سخن گفت؛ بلکه مانند پیامبر(ص)، قبلا قدرت خود را بر آنها تحمیل و دیکته کرد و الا شاید مجبور به دادن امتیاز به دشمن شویم.
گنبد سبز رسول الله

بسم الله الرحمن الرحیم

همه می‎دانیم که پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلّم) زمانی که به پیامبری مبعوث شد، از لحاظ امکانات دست‎شان خالی بود. ایشان تنها خدا را داشتند و همین توکل به خداوند متعال، باعث شد تا در طول 23 ساله بعد از بعثت، بتواند حکومتی مقتدر و عاری از اختلافات را بوجود آورد و آن مردم بدوی بیابان‎گرد را به ملتی واحد و پیشرفته تبدیل کند که معیارها و وظایف جامعه مدنی را در خود به نحو احسن ایفا می‎کردند.

ایشان آن جامعه‎ای که دختران را زنده به گور می‎کردند و انواع فسق و فجور و ظلم را انجام می‎دادند را از ضلالت و گمراهی نجات داد و عده کثیری از آنان را لایق رحمت الهی کرد و بهشت را برای‎شان به ارمغان آورد. حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلّم) برای هدایت مردم زحمات فراوانی را متحمل شدند؛ تا جائی‎که در این راه انواع تهمت‎ها و ناسزاها را شنیدند ولی با هیچ کدام از آن اذیتها، از هدف خویش مأیوس نشد. ایشان نه تنها برای عرب حجاز، بلکه برای تمامی انسان‎ها پیام صلح و آرامش و رسیدن به سعادت ابدی را آورد.

حضرت(صلی الله علیه و آله و سلّم) 68 نامه را برای پادشاهان کشورهای آن روز، فرستاد و ایشان را به توحید و یگانه پرستی دعوت کرد. حضرت بعد از امضای صلح حدیبیه که از جهت ایجاد آرامش برای مسلمین حائز اهمیت بود، فرصت پیدا کرد که بتواند با نگارش نامه‎هایی برای سران کشورها، دیپلماسی صلح‎جویانه و خدا محور خود را فعال کند.

مطلبی که در دیپلماسی پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) همیشه با قوت وجود داشت، پافشاری بر عقیده و آرمان، و در عین حال تاکید بر رسیدن به هدف بود. این‎گونه نبود که رسیدن به هدف، باعث فراموشی یا دست برداشتن از آرمان‎ها و عقیده شود. ایشان هدف را اجرای عقیده و آرمان تعریف کرده بود. در صلح حدیبیه که عده‎ای کوتاه‎بین، آن را بر ضرر اسلام و مسلمین می دانستند، حضرت با تاکید بر آرمان و عقیده الهی خود، رسیدن به هدف را در نرمشی بجا، مصلحت دید و آن‎را علی رغم ناراحتی عده ای کوتاه‎بین، انجام داد. و همگان دیدند که همان صلح، مقدمه پیروزی‎های بعدی شد.

دیپلماسی فعال، پیش زمینه‎هایی دارد و یکی از آن‎ها، آمادگی طرف مقابل برای تعامل است. در رفتار پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلّم) می‎بینیم که حضرت تا قبل از صلح حدیبیه، همواره با کفار جنگیدند و ایشان را به نهایت ضعف و درماندگی در مقابل خودشان رساندند. ایشان تا قبل از صلح حدیبیه، با پیروزی‎های درخشان، قدرت خود را بر کفار دیکته کردند و روزی که خواست برای زیارت کعبه و انجام اعمال عبادی به مکه برود، با نفس حرکت به سوی مکه، دلهره‎ای عجیب در قلب مشرکان افکند. حضرت با پیروزی‎های مقهور کننده، از موضع قدرت، طرف مقابل خود را آماده پذیرش شرایط خود کرده بود.

ما نیز برای اینکه بخواهیم رفتاری درست و صحیح در دیپلماسی خارجی داشته باشیم، بهتر است به نبی مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله و سلّم) تأسی کنیم.

برای گفتگو با امریکا و غرب باید بدانیم اولا نباید از موضع ضعف با آن‎ها سخن گفت؛ بلکه مانند پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم)، قبلا قدرت خود را بر آن‎ها تحمیل و دیکته کرد و الا شاید مجبور به دادن امتیاز به دشمن شویم.

ثانیا نباید گمان کنیم که دیپلماسی فقط خنده‎های مصنوعی جلوی دوربین است؛ بلکه دیپلماسی عرصه بیان عقاید و دفاع از آن‎هاست. با هر مدلی که بخواهیم با دشمن سخن بگوییم، نباید آرمان‎های خود را فراموش کنیم؛ چرا که در غیر این صورت، نتیجه‎ای جز ذلت نخواهیم گرفت.

امریکا و ایادی آن، همان امریکای جنایتکاری است که در جای جای تاریخ ایران و جهان، ردپای جنایاتش وجود دارد. امریکا همان امریکایی است که در طول جنگ تحمیلی، از صدام حمایتی بی‎دریغ کرد و او را به انواع سلاح‎ها تسلیح نمود. امریکا همان امریکایی است که هواپیمای مسافربری ایران را بر روی خلیج فارس، نشانه رفت و بعد نیز مغرورانه به جای عذرخواهی، به فرمانده جنایت‎کار نشان افتخار داد.

بقدری جنایات امریکا فراوان است که انسان می‎ماند کدامش را بگوید.

بهرحال؛ نباید فکر کنیم حالا که امریکایی‎ها به روی‎مان لبخند می زنند، آن‎ها خوب شده‎اند. بلکه باید مراقب دشمن بود. کلام حضرت امیرالمومنین علی(علیه السلام) شاید بیان امروز ما باشد: «و از دشمنت بعد از آن که از در صلح و آشتى درآمد سخت بترس, زیرا او چه بسا بوسیله صلح نزدیک می شود تا از شیوه غافل‎گیرى استفاده کند؛ پس احتیاط و دقت را پیشه کن و در چنین مواردى زود‎باور و خوش‎گمان مباش».[1]

 

پانوشت:
[1] «ولکن الحذر کل الحذر من عدوک بعد صلحه فان العدو قارب لیتغفل فخذ بالحزم و اتهم فى ذلک حسن الظن». (نهج البلاغه، نامه 53) 

نظرات

تصویر amir ali
نویسنده amir ali در
تصویر zari
نویسنده zari در

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
1 + 8 =
*****