جیب پر و ویترین خالی رسانه ملی

11:31 - 1400/08/06

نگاهی اجمالی به درآمدها و بازدهی صدا و سیما در سال ۹۹

صدا و سیما

بودجه سال ۱۳۹۹ سازمان صدا و سیما که توسط دولت تعیین شده ۱۷۴۵ میلیارد تومان بود که طبق معمول هر سال نیمی از آن توسط دولت تامین شد و نیم دیگر نیز باید توسط خود صدا و سیما با تبلیغات بازرگانی کسب می شد. طبق گزارش ایسنا  به جای ۸۷۲ میلیارد تومان باقی مانده، رسانه ملی در همین سال ۲۷۰۰ میلیارد تومان از تبلیغات و تبعات آن کسب درآمد داشته است.

بودجه سال ۱۳۹۹ سازمان صدا و سیما که توسط دولت تعیین شده ۱۷۴۵ میلیارد تومان بود که طبق معمول هر سال نیمی از آن توسط دولت تامین شد و نیم دیگر نیز باید توسط خود صدا و سیما با تبلیغات بازرگانی کسب می شد. طبق گزارش ایسنا  به جای ۸۷۲ میلیارد تومان باقی مانده، رسانه ملی در همین سال ۲۷۰۰ میلیارد تومان از تبلیغات و تبعات آن کسب درآمد داشته است. طبق گزارش ها و اخبار منتشر شده رسانه ملی در این سال دچار کمبود بودجه نبوده است. تمام این بودجه ها و اعداد و ارقام کلان، در کنار وجود یک سازمان فربه و کم بازده باعث کم شدن رضایت مخاطبین و ریزش سطح رضایت از رسانه ملی شده و متاسفانه با وجود احساس نیاز جامعه به رسانه، این نیاز توسط شبکه ها و رسانه های معاند پر می شود.

رشد حیرت‌انگیز نیروهای انسانی سازمان صدا و سیما که در دوره عزت‌الله ضرغامی (چهارمین رییس سازمان پس از پیروزی انقلاب)  رقم خورد باعث شده تا امروز تعداد کارمندان رسمی، قراردادی و پیمانی صدا و سیما به ۴۸ تا ۵۰ هزار تن برسد، رقمی که در مقایسه با تعداد نیروهای انسانی تلویزیون‌های مختلف در گوشه و کنار جهان چشمگیر و قابل توجه است. 

محمد سرافراز به عنوان پنجمین رییس رسانه‌ی ملی، وقتی به ساختان شیشه‌ای جام‌جم آمد، با این معضل روبه‌رو شد و تصمیم گرفت دست به چابک‌سازی سازمان بزند، یک چابک‌سازی که به گفته مهدی مجتهد مدیر برنامه‌ریزی و منابع مالی باعث شد تا ۹۰۰ پست مدیریتی از مجموعه‌ی صدا و سیما حذف شود.  او این چابک‌سازی را از طریق ادغام مدیریت‌های مختلف در دل هم، ادغام شبکه‌ها و تعطیلی شبکه‌های مشابه در دستور کار قرار داد تا سروسامانی به وضعیت حاکم بر این سازمان بدهد. 

طبق گزارش خبر آنلاین ساختار حاکم بر فضای رسانه‌ای ایران البته چندان قابل قیاس با کشورهای دیگر نیست، ایران یکی از معدود کشورهایی است که رسانه‌های دیداری و شنیداری آن تحت حاکمیت سازمان صدا و سیماست و بخش خصوصی امکان ورود به این حوزه را ندارد. 

نزدیک‌ترین تلویزیون به رسانه ملی شاید تلویزیون CCTV چین باشد که این تلویزیون هم با تمام گستردگی و تولید برنامه‌هایش تنها ۱۰ هزار کارمند در بخش‌های مختلف دارد.

این وضعیت در مقایسه با سایر تلویزیون‌ها هم حکم‌فرماست. BBC به عنوان یکی از بزرگترین بنگاه‌های خبری جهان که شبکه‌های تلویزیونی مختلفی دارد و به زبان‌های گوناگون برنامه تولید می‌کند، ۲۰۹۵۱ کارمند دارد. 

شبکه بی بی سی جدا از تولید برنامه‌های خبری و دیداری و شنیداری، به سریال‌سازی، تولید مستند، فیلم و … هم دست می‌زند. 

بنابراین می توان نتیجه گرفت که رسانه ملی به دلیل فربه شدن و پول زیاد دچار یک رخوت شده و از آن‌جا که با این میزان از کارکنان و درآمد، و با همین رویه فعلی نتوانسته ایم به نتیجه قابل قبولی برسیم و غیر از اقبال مخاطب به رسانه های بیگانه و دوری از رسانه ملی چیزی نصیبمان نشده است، به ناچار باید تغییری در روند و شیوه مدیریتی سازمان ایجاد شود تا بتوان با همین منابع انسانی به نتیجه ای متفاوت رسید. این مهم از بزرگترین بایدها و چالش‌های پیش روی رئیس جدید سازمان صدا و سیما است تا شاید بتواند مرهمی بر کهنه زخم رسانه ملی باشد.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.