امامت در قرآن

دلایل قرآنی وجود امام زمان علیه السلام

اثبات امام زمان
07:53 - 1400/07/24

-عقیده به وجود امام معصوم در هر زمان، از جمله دوران حاضر، از مهمترین ارکان دین است که دلایل محکم قرآنی آن را اثبات می کند.

همیشه پای امیرالمؤمنین علی علیه السلام در میان است !!

حدیث ثقلین
12:41 - 1400/01/10

خداوند تبارک و تعالی در آیات متعددی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیتش علیهم السلام را به عنوان تنها مرجع رسمی و قانونی تفسیر قرآن معرفی کرده است.

همه چیز در قرآن آمده الا مسئله امامت!!!

همه چیز در قرآن آمده الا مسئله امامت!!!
17:10 - 1397/05/24

عده ای برای رسیدن به مقاصد سوء خودشان در مورد قرآن شبهه کرده اند که خداوند در قرآن از پیاز و عدس

نام امیرالمومنین(ع) در قرآن

امامت
08:11 - 1397/05/14

خداوند متعال حکیم است و از اینکه نام مستقیم ائمه اطهار به خصوص امیرالمومنین(علیه‌السلام) را در قرآن کریم بیان نکرده هدف خاصی دارد، یکی از آن‌ها جلوگیری از تحریف است.

برهان پیاز! عجیب‌ترین برهان برای نقد شیعه!!

برهان پیاز
08:00 - 1396/11/12

گرچه در قرآن کریم نامی از امامان دوازده‌گانه شیعه نیامده ولی در مورد اصل مساله امامت و ولایت و نیز تعیین مصادیق آن صاحبان ولایت سخنان متعددی فرموده که فهم و تعیین آن صاحبان ولایت و امامت، سخت نیست ولی با این حال، پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در روایات متعدد نیز نام این صاحبان ولایت را بیان فرموده است تا جای هیچ شکی را باقی نگذارد. 

قرآن و اثبات تشیع

اثبات تشیع در قرآن
21:12 - 1395/06/31

چکیده: در آیاتی از قرآن کریم بر ضرورت انتخاب امام از جانب خداوند اشاره شده است، چه کسی جز خدا می‌تواند مسیر هدایت را به مردم نمایان کند. بنابراین از آیات قرآن کریم به تنهایی می‌توان حقانیت تشیع را اثبات کرد. حقانیتی که برگرفته از مقام و منصب الهی امامت است.

دلایل قرآنی «انتصابی بودن امامت»

انتصابی بودن امامت
13:40 - 1394/07/25

چکیده: امامت در معنای خاصّ آن امتداد نبوّت و رسالت است و از این جهت قرین عصمت است و کسی جز خداوند قادر به تشخیص چنین صلاحیّتی در افراد نیست. در قرآن کریم هم به صورت روشن به انتصابی بودن امامت اشاره شده است.

«امامت» در قرآن غیر از «نبوّت» است

انی جاعلک للناس اماما
14:27 - 1394/07/18

چکیده: منظور از إمامتی که به حضرت ابراهیم داده شد، غیر از نبوّت است زیرا ابراهیم(علیه‌السلام) در همان هنگام، پیامبر مرسَل بوده و طبق صریح آیات قرآنی هر پیامبر مرسلی واجب الاطاعة است. بنابراین دیگر وجهی برای اعلام مجدّد إمامت به این معنی نبوده است.