هرچند دینداران به امور غیبی مثل وجود خدا باور دارند و البته در توصیف و معرفی خدا دارای اختلافهای بسیار زیاد میباشند، اما این اختلافها نمیتواند مانعی برای درک و فهم عقلی از اثبات وجود خدای واقعی شود.
![](https://btid.org/sites/default/files/media/image/unnamed_12_0.jpg)
آتئیست و اسلامستیز همه چیز را در طبیعت خلاصه کرده و با همین معیار و شاخص است که خدا را نیز مورد بررسی قرار میدهد، بنابراین نمیتواند بپذیرد که بیشتر دینداران به خدای نادیده و غیبی باور دارند. در نگاه ملحدان، چالش وجود و اثبات خدا آنگاه مشکلتر میشود که خدای هر دین با خدای دین دیگر متفاوت میشود و تشخیص درست از نادرست دشوار میگردد، از اینرو انتظار ملحدان از خدای غیبی آن است که از پس پرده غیبت بیرون آید و مستقیم با انسانها سخن بگوید.
در مواجهه با چنین ادعا و اشکال به چند نکته اشاره میشود:
الف- هر انسانی بدون استثنا به برخی امور غیبی و ناپیدا باور دارد، هرچند نتواند آنها را اثبات کند؛ ملحدان که عاشق و شیدای دانش تجربی بوده و منکر هر چیزی هستند که در محدوده طبیعت قابل آزمایش نباشد، به امور ناپیدا باور دارند، مثل امواج و فرکانسهای رادیویی که با هیچ دستگاهی قابل دیدن نیستند و فقط میتوان آنها را با توجه به اثرات و کاربردشان به اثبات رساند.
حتی برخی انسانها که تلاش میکنند هیچ امر معنوی و دینی در زندگی آنها ورود پیدا نکند، به وجود «شانس» ایمان دارند و فکر میکنند موفقیتها و یا شکستهایی که در زندگی رخ میدهد، رابطه مستقیم با رو کردن شانس به آنها میباشد.
همین نکته در مورد دینداران نیز وجود دارد و پیروان هر دین به یک خدای غیبی و خاص به خود باور دارد. پس این اشکال نادرست است که دینداران به دلیل باور به یک موجود غیبی و ناپیدا در مسیر نادرست حرکت میکنند.
ب- اسلام در شرایطی ظهور کرد که پیش از آن باور به خدای غیبی وجود داشت، اما این باور دچار تحریف شده بود؛ قرآن و احادیث معصومان علیهمالسلام به خوبی توضیح دادند که آنگاه «خدا» میتواند خدایی کند که از هر گونه نقصان و کاستی به دور باشد. بنابراین میزان در تشخیص خدای حقیقی از خدای توهمی و باطل، استدلال عقلی و بهرهگیری از اندیشه است.
چنین نیست که اختلاف دینداران در توصیف خدا مانع از اثبات وجود خدای حقیقی باشد؛ زیرا تمام انسانها از قدرت عقل بهرهمند میباشند و با توضیح ضرورت وجود «خدا» و ویژگیهای او، بیتردید خدای واقعی و کمال مطلق را برای پرستش انتخاب میکنند. البته طبیعی است که شیطان درونی و بیرونی برای دور ساختن انسانها از این حقیقت، چارهای جز از کار انداختن قدرت تعقل نداشته و با ترویج و تشویق انسانها به شرابخواری، زمینه بسیاری از اختلافهای عقیدتی را فراهم کرده است.