خلقت شیطان از آغاز، خلقت پاک و بیعیبى بود و به همین دلیل، سالیان دراز در صف مقربان درگاه خدا و فرشتگان بزرگش جاى گرفته بود، اگر چه از نظر آفرینش جزء آنها نبود، سپس با سوء استفاده از آزادى خود، بناى طغیان و سركشى گذاشت و رانده درگاه خداوند گردید و لقب شیطان را به خود اختصاص داد.
وجود شیطان براى پویندگان راه حق نه تنها زیانبخش نیست، بلكه رمز تكامل نیز محسوب میشود، زیرا وجود یك دشمن قوى در مقابل انسان، باعث پرورش و ورزیدگى او میگردد، و اصولا همیشه تكاملها در میان تضادها به وجود مىآید، و هیچ موجودى راه كمال را نمىپوید مگر اینكه در مقابل ضد نیرومندى قرار گیرد.
شیطان گرچه به حكم آزادى اراده در برابر اعمال خلاف خود مسؤل است، ولى وسوسه هاى او، زیانى براى بندگان خدا و آنهایى كه میخواهند در راه حق گام بردارند نخواهد داشت.[1]
____________________________
[1]. چه نیازی به آفرینش منشأ وسوسه بود؟
پیوست | اندازه |
---|---|
![]() | 5.46 مگابایت |