سلام...من یک دختری هستم که از نظر قیافه و اخلاق در حد خوبم (نظر بقیه راجع به من) تا حالا دوست پسر نداشتم توی ی خانواده تقریبا باوضع مالی خوب و تحصیل کرده هم بزرگ شدم خواستگارای خیلی خوبی هم دارم اما یکی از پسر فامیل رو واقعا دوستش دارم ولی وضع مالی اونا خییییییلی بده طوری که واسه شروع زندگی شاید فقط 5 ملیون تومن داشته باشه و خانوادش هم تحصیل کرده نیست البته خودش لیسانس داره ( منم 3 سال دیگه لیسانس میگیرم) اما با این تفاوت ها خییییلیی دوسش دارم ولی هیچ وقت بهش ابراز نکردم و از حس اون به خودم هیچی نمیدونم....ولی فکر میکنم از نظر اخلاقی بهم میایم....حالا بنظرتون فکر ازدواج با این شخص درسته؟؟؟؟؟؟؟؟ اگر درسته چطوری بهش بفهمونم که دوستش دارم!!!!! از یک طرفم شاید اصلا خانوادم اجازه ندن باش ازدواج کنم واین موضوع بیشتر از هرچیزی نگرانم کرده...درضنن پدر و مادرم از این دوست داشتن چیزی نمیدونن ..دلم میخواد اول حس اون رو نسبت به خودم بدونم بعد به مامان و بابام بگم...
آقا سعیداز کمکتون ممنونم راجع به نکته ی 1چیزی که هست من الان دانشجویم وقتی رفتار بعضی از پسرا رو میبینم بیشتر به این پی میبرم که اون بهترین شخص ممکن برای منه چون فوق العاده روی بعضی مسایل حساسم که اون واقعا رعایت میکنه ....سروناز جان با نظرتون موافقم ولی یه چیزی که هست منم این نکته ی شما رو کاملا قبول دارم که تا حالا با هیچ پسری دوست نشدم... یک چیزه دیگه ای که راجع به خودم هست اینه که خیلی سخت از پسری خوشم میاد بعضی اوقات با خودم میگم شاید خود خدا این حس رو تو دلم انداخته...اما در هر صورت دله دیگه عاشق هم میشه ;-)
نظر من اینه فکر کردن دختر به کسی جز وابسنگی هیچ نتیجه ای نداره ... اگر هم بهش علاقه داری با خانوادت در میون بذار .. وچون فامیل هستین مادر یا پدرت قطعا میتونن بهت کمک کنن ...
نظر من اینه فکر کردن دختر به کسی جز وابسنگی هیچ نتیجه ای نداره ... اگر هم بهش علاقه داری با خانوادت در میون بذار .. وچون فامیل هستین مادر یا پدرت یا خواهر و...قطعا میتونن بهت کمک کنن ...اگر هم این آقاپسر خواهری داشته باشه هم میشه ازش استفاده کرد...که اونم روش داره ...
سلام دوست عزیز
در رابطه با ایشون چند تا نکته هست که میگم البته امیدوارم جناب یه دوست کمکتون کنن چون تا اونجایی که من میدونم توی این مباحث استادن
اول اینکه شما ببین ایشون بقیه ملاکهاتونو داره؟ ینی اگر مشکل پول نداشت بقیش حله؟
دوم اینکه اگر ایشون پسر زبر رو زرنگی باشه و بتونه خوب کار کنه مطمئن باشین آینده روشنی داره و زندگیتون تامینه
سوم خوشبختی و سعادت آینده تون با پول تضمین نمیشه و نمیشه گفت چون بی پوله پس بدبخت میشم و یا چون پولداره پس من خوشبختم
چهارم همه پولدارهای الان یه زمانی به نون شبشون محتاج بودن اینو مطمئن باش ولی کار کردن و زحمت کشیدن و پولدار شدن(البته اونهایی که از راه حلال پولدار شدن)
پنجم برا جذبش باید با سادگی و با صداقت باهاشون رفتار کنی و اصلا و ابدا حرفی نزن که بهش علاقه داری فقط جذبش کن مثلا کمک درسی و یا آموزشی ،مثل کامپیوتر و ...
در تمام مدت جذبش باید با سادگی و پاکی و صداقت دل باهاش رفتار کنی و اصلا رو نکن که دوسش داری البته جوری هم رفتار نکنید که فکر کنه شما با ایشون همترازی ندارین و یا شما طبقه اجتماعیتون بالاتره و یا شما تافته جدابافته هستین
باید ایشون دقیقا حس کنه میتونه در کنارتون باشه و حس راحتی بهشون دست بده
انشالله که موفق باشین
با سلام
نکات بسیار مثبت و قوی توی این ماجرا هست که راحت نمیشه ازش گذشت مثلا نجیب بودن این پسر یا اهل کار بودن
نکته بسیار مهمی که باید بهش اشاره بشه اینه که خیلی درگیر این نباشید که خانواده ممکنه قبول میکنن یا نه این برای بعد از مطرح شدن هست که جای نگرانی نیست و حتما قبول میکنن چون شاخصه های قوی در ایشون هست
کاری که شما باید بکنی این هست که ایشون را به خودت متوجه کنی
اینجا یه واسطه میتونه نقش ایفا کنه
مثلا اگه خواهری داره پیش خواهرش ازش تعریف کنی مطمئنا به گوشش میرسه و به مرور زمان خود ایشون دنبال خود نشون دادن بیشتری خواهد بود لذا ارتباط به طور دوطرفه ایجاد میشه که بعدش راهکارهای ثانوی را در نظر داشته باشید
موفق باشید.
ممنون از شما (ترنم وصال)....امیدوارم اینجوری که میگید پیش بره
از همتون ممنونم حرفاتون کاملا درسته ولی من از روی احساسات این تصمیم رو نگرفتم اتفاقا خیلی هم از روی منطق بهش فکر میکنم اون همه چیزش خوبه اخلاق ..مرد بودن..اهل کار کاره...روی پای خودش بوده تا حالا...نجیب...زبانزد تمام پسر های فامیل رشته ی تحصیلیش تو گرایش خودم و خانوادمه...تنها مشگلش اینه که وضع مالیش بده خانوادهامونم اصلا با هم مشگلی ندارن... اتفاقا فکر میکنم اگر ازدواج کنیم
خوشبخت ترینیم چون از نظر اخلاق و فرهنگ خیلی بهم میخوریم... فقط نمیدونم چطوری بش بفهمم که دوستم داره یا نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آخه گلم چقدر ساده ای شما؟!!!!!
ینی چی این حرف ؟
وقتی از طرف ایشون هیچ خبری نیست ، چرا خودتو درگیر چنین افکاری میکنی .. ؟!!!
نقد رو ول کردی چسبیدی به نسیه ؟؟!!
اونم کسی که مشخص نیست شأنیت خوشبخت کردن شما رو داشته باشه یا نه؟؟!
آخه چرا خانوما اینقدر عزت و شخصیت و هویت خودشونو با یه حس نه چندان مطمئن زیر سوال میبرن ؟!!
سلام
اگر واقعاً دوستش داری و این دوست داشتن بر اساس شناختیه که نسبت بهش داری (از اونجایی که گفتی اقوامه) به نظر من مشکلی برای ازدواج نیست (اگر اهل کار باشه)
ولی اصلاً به ابراز علاقه و پیشنهاد از طرف خودت فکر نکن. بهتره وقتی باهاش برخورد داری طوری رفتار کنی که با رفتارت جذبت بشه. بعد با رفتارت بهش القا کن که نسبت بهش حس خوبی داری. اون خودش می افته رو دور و بقیه ی راه رو اتوماتیک میاد.![laugh laugh](http://www.jonbeshnet.ir/sites/all/libraries/ckeditor/plugins/smiley/images/teeth_smile.png)
امید به خدا
دوست عزیز علاقه شرط لازم ولی کافی برای ورود به یه رابطه نیست.سعی کن شرایط دیگرو هم در نظر یگیری چرا که همه به نوعی به پایداری رابطه کمک می کنن.
فکر میکنم فعلا دست نگهدار و تخت گاز جلو نرو تو چند مورد بررسی کن و ببین ادم قابل اعتمادی هست یا نه،عجله نکن و پیشنهادی رو از جانب خودت مطرح نکن.
عزیزم ببخشید ها ولی رسما رو هوایی!!!
لطفا بچه بازی در نیار
ته این رویای یک طرفه چیزی نیست
آخه دختر خوب وقتی اصلا از احساس اون آقا به خودت خبر نداری چرا بیهوده ذهنت رو درگیرش میکنی؟
هزاران موردی که خود آقا رسما میاد ابراز علاقه میکنه بعد میزنه زیرش و دختر می مونه و افسردگیش. شما که دیگه اصلا مشخص نیست اون آقا درصدی هم به شما فکر کنه یا نه.
بنا به تجربه ام بهت میگم که این افکارو بریز دور و بچسب به درست و اگر که یه وقت پا پیش گذاشت اون موقع تازه بشین بهش فکر کن.
به خدا ارزش زمان و وقتت خیلی ارزشمندتر از اون چیزیه که تصورش رو کنی. پس با افکاری که معلوم نیست نتیجه ای در پیش داشته باشیه یا نه هدرش نده
تصورم اینه که رنج سنیت 20 باشه. بیشتر دقت کن
موفق باشید
خانومی شما الان احساست برعقلت غلبه کرده تا پیشنهادی از ایشون بشما نشده نباید دل ببندی دل آدم که دروازه نیست هرکی بیاد توش . اینطوری به خودت وکسی که بعدا بخوای باهاش ازدواج کنی ظلم میشه.
خوب به نظر من این آقا پسر با شما از نظر مالی فرق می کنه. اگر قرار باشه شما با ایشون زندگی کنی چون خودت تو وضع خوبی زندگی کردی حداقل خودش باید درآمد مناسبی داشته باشه تا تحمل زندگی آینده حتی با وجود عشق زیاد راحت تر باشه برای شما.
اگر کار خوبی داشته باشه به احتمال زیاد پدر و مادرتم مخالفت نمی کنن مگه اینکه از یه نظر دیگه با اون یا خانوادش مخالف باشن. البته بهتر بود خانوادش هم مثل شما بودن اینطوری در زندگی آیندتون خیلی چیزا بهتر و راحت تر پیش می رفت.
اینکه نظر اون رو نسبت به خودت بدونی می تونی از یه واسطه تو فامیلتون استفاده کنی. شاید اون هم از تو خوشش بیاد ولی چون آمادگیشو نداره اقدام نمی کنه!