نبوت، گاهی انبائی است و گاه تشريعی.
قرآن كريم، مسأله نبوت تشريعی را در اختيار مردها قرار داده است، چون يک كار اجرایی است و حشر با مردم را به همراه دارد و رهبری جنگ و صلح و دريافت مسايل مالی و توزيع اموال و تنظيم كار جامعه را به عهده دارد.
نبوت انبائی بدين مفهوم است كه فردی از طريق وحی مطلع شود كه در جهان چه میگذرد و آينده جهان چيست؟ آينده خودش را ببيند و از آينده ديگران نيز باخبر شود. اين نوع از نبوت، که به ولايت برمیگردد، اختصاصی به مردان ندارد، بلكه زنان نيز میتوانند به اين مقام دست يابند.
پيامبر نشدن زنان از مقام آنان نمیكاهد؛ زيرا زن به مقام ولايت، يعنی به پشتوانه نبوت میرسد و چه بسا از بسياری پيامبران نيز برتر باشد؛ چنانكه حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) و حضرت مریم (سلاماللهعلیها)، بدان مقام والا دست يافتند.[1]
_____________________________________
[1]. آیت الله جوادی آملی، وحی و نبوت در قرآن، ص 27.
پیوست | اندازه |
---|---|
![]() | 4.77 مگابایت |