نخستین چیزی که از کلمه «خادم» به ذهن میرسد، خدمت به خود امام است؛ ولی بیشک ترک گناه، خدمت و یاری رساندن به شیعیان نیز از مصادیق یاری و خدمترسانی به امام به حساب میآید.
![خادم الحسین چگونه خادم الحسین شویم](https://btid.org/sites/default/files/media/image/2_679.jpg)
یکی از افتخارات هر انسان مؤمنی این است که خادم اهلبیت علیهمالسلام و بهخصوص خادم امام حسین یا امام زمان علیهماالسلام باشد.
خدمت؛ افتخار امام صادق علیهالسلام
شخصی از امام صادق علیهالسلام سؤال کرد که آیا مهدی علیهالسلام به دنیا آمده است؟ حضرت در جواب فرمود: «لَا وَ لَوْ أَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ أَيَّامَ حَيَاتِي»؛[1] «نه و اگر او را درک میکردم، تمام عمرم را به او خدمت میکردم»؛ بنابراین یکی از بالاترین افتخارات، خدمت به امام علیهالسلام است.
خدمت در سه شاخه
خادم کسی است که گرداگرد دیگری میچرخد تا کارهایش را انجام دهد[2] و هرگز به او خیانت نمیکند. پس خادم حقیقی باید خدمت خود را در سه بخش قرار دهد.
یک. خدمت به خویشتن
قرآن کریم سفارش اکید در نجات خویشتن از آتش جهنم دارد[3] و ازآنجاکه امام نیز برای هدایت و نجات انسان ها از آتش برگزیده شده است؛ بنابراین اگر انسان تلاش برای خودسازی داشته باشد، گویا به امام خویش خدمت کرده است؛ زیرا یکی از مهمترین دستورات امام، امر به تقوا و خودسازی است.
دو. کمک و خدمت به شیعیان اهلبیت(ع)
امام صادق علیهالسلام فرمود: «... فَوَ اللَّهِ لَا تُنَالُ وَلَايَتُنَا إِلَّا بِالْوَرَعِ... وَ مُوَاسَاةِ الْإِخْوَانِ فِي اللَّهِ... »؛[4] «پس به خدا سوگند که به ولایت ما نمیرسد؛ مگر با ورع و پرهیزکاری... و کمک و یاری کردن به برادران به خاطر خدا... »؛ بنابراین کمک و یاری کردن برادران دینی، یکی از مصادیق رسیدن به ولایت و محبت اهلبیت علیهمالسلام و کسب رضایت آنان است، همانگونه که تحقیر کردن شیعیان، تحقیر کردن امام علیهالسلام خواهد بود.[5]
سه. خدمت مستقیم به امام(ع)
این خدمت در قالبهای مختلفی شکل میگیرد که مهمترین آنان عبارتند از برگزاری جلسات و مراسمات اهلبیت علیهمالسلام و آشنا کردن مردم با معارف آنان و قرآن کریم و گریه برای مصائب آنان به خصوص امام حسین علیهالسلام.
این موارد از مهمترین مصادیق یاری کردن امام خواهد بود.
پینوشت:
[1]. نعمانی، ابن ابیزینب، الغیبة، ص245.
[2]. رک: بستانی، فؤاد افرام، فرهنگ ابجدي عربي فارسي، انتشارات اسلامی، ص27.
[3]. تحریم:6.
[4]. حرانی، ابن شعبه، تحف العقول، جامعه مدرسین، ص303.
[5]. کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، اسلامیه، ج8، ص102.